I^LEIDINGL 



r/Gedurende een vijfjarig verblijf in de vorstenlanden was ik meermalen in de gelegenheid 

 „om de meest belangrijke tempelruïnen van Java, aan den grooten weg tusschen Soerakarta 

 z/en Djokjokarta gelegen, te bezigtigen. Telkens zag ik ze met vermeerderde belangstelling; 

 //telkens ontdekte ik nieuwe bijzonderheden. Lieten mijne dienstverrigtingen dit toe, dan ver- 

 „ toefde ik gaarne één of twee dagen in haar nabijheid, en doolde vaak uren lang te midden 

 z/der gedenkteekenen van zoo hoogen ouderdom, van zoo groote beteekenis voor de oude ge- 

 schiedenis van Java. Immers zij alleen nog zijn als de eenig overgebleven echte boeken, die 

 z/Ons van haar spreken! Later zag ik nog meerdere ruïnen in verschillende gedeelten van 

 z/Java, ontdekte ik ook, althans in wetenschappelijk opzigt, daar, gelijk reeds vroeger in de 

 z/Vorstenlanden, nog anderen. Ik maakte mijne aanteekeningen, las wat mijne voorgangers 

 //hadden geschreven, trachtte mij althans eenigzins op de hoogte der wetenschap te stellen, over- 

 // dacht en vergeleek vaak het gehoorde en gelezene te midden der oudheden. Na die voorbe- 

 z/reidende studiën zet ik er mij thans toe neder, om eene beredeneerde beschrijving van haar 

 z/te geven. Doch nu ik daarmede aanvang, gevoel ik maar al te zeer het moeijelijke der taak, 

 // welke ik op mij neem; ook hoe verre ik beneden hare eisenen en mijne wenschen zal blijven. 

 // Zal ik daarom het werk opgeven en de pen weder nederleggen ? maar dan zijn al mijn tijd 

 z/en moeite, daaraan besteed, verloren; ligtelijk geef ik ook meer dan mijne voorgangers, mis- 

 z/schien verlangt ook wel deze of gene op nieuw iets van Java's Hindoe-ruïnen tehooren. Hoe 

 //langen tijd toch liet men ze weder vergeten liggen!" 



Zoo ving ik, nu eenige jaren geleden, mijne beschrijving van Java's Hindoe-ruïnen inde In- 

 diana aan. Ik gaf een eerste gedeelte, weldra gevolgd door een tweede, en de verdere? . . . 

 zij bleven tot heden achter. 



Hoe heeft dit kunnen geschieden, in weerwil van zoo goede beloften, van zoo ijverige voor- 

 nemens? 



Ik besef geheel, dat het hier de plaats is om mij daarop te verantwoorden. 



Ik vervulde wat ik beloofde, meer te zullen geven dan mijne voorgangers, op het gebied van 

 Java's Hindoe-tijd. 



Die heeft willen vergelijken, wat zij gaven en wat ik gaf, heeft zich kunnen overtuigen, 

 dat ik veel, zeer veel meer gaf dan zij. Zoo wenschte ik voort te gaan, zoo had ik ook kun- 



1 



