81 



Niet dat ze dagelijks opklommen naar de hoogten — ze hadden immers ook hunne heilige plek- 

 ken in de lagere gedeelten — neen, alleen in bijzondere gevallen, op hooge feesten, wanneer 

 ze in processie opgingen. Wij zullen dit nog op Bali terugvinden. Zoo was en is het ook nog 

 onder andere heidensche volkeren. 



Von Humboldt zegt, dat de Chinezen een tal van orographische gegevens van midden Azië, 

 ook danken aan de godsdienstige belangstelling, die, wegens periodiek wederkeerende offers , aan 

 sommige hooge bergtoppen was verbonden. 



Van het westen naar het oosten voortgaande, vangen wij aan met de bidplaats op den ooste- 

 lijken top van den berg Gedee, ook genoemd Mandala giri. — Deze berg verrijst met zijne beiden 

 toppen tot een hoogte van drie duizend voeten, van de landen Djasinga en Bolang. — Wij danken 

 hunne beschrijving aan den heer Rigg, die ze bezocht in 1836. 



Beide toppen zijn door eenen smallen bergrug, passir Ipis, van omtrent een halve paal lengte, 

 en van welken men tegelijk in de diepten ter regter en linkerzijde kan neerzien, verbonden. 

 Na op den westelijken top vernacht te hebben, begaf de heer Rigg zich den volgenden mor- 

 gen met zijn gezelschap over dien bergrug naar den oostelijken top, welken hij ons met zijne 

 bidplaats aldus beschrijft. //On the Eastern head is a Pamujahan or place of Penance, held 

 in much reverence by the natives. On the 14<h day of the moon, the person who has any 

 petition to make is conducted by the persons, who are acquainted with the necessary forms, 

 to the top of the mountain. On the Pasir Ipis the attendant instructs the devotee how he is 

 to act, and here awaits the result of the Penance. The devotee proceeds to the Pamujahan, burns 

 a little Gum Benjamin, goes through a few forms, then covers himself up with a piece of 

 white cloth, such as is used to wrap up the dead, and lies down in silence to pass the night, 

 for it is at moonrise, that the ceremony begins. Of course the whole affair is a piece of su- 

 perstitious humbug, but is nevertheless most firmly believed in by natives. Any contradic- 

 tion, ho wever glaring, or any want of success, is readily got over by saying and of course belie- 

 ving that the Deity or spirit of the place is displeased and deigns not to listen to the prayer of the 

 supplicant. In case the prayer of the supplicant is attended to, first come all the kinds of horrible 

 animals called //Gogodan" to terrify the devotee. At all this he must not be afraid, but lay still, 

 and heed them not. Having undergone this trial, an old venerable man or woman appears, de- 

 mands of the supplicant his request, gives a favorable or adverse answer and bids him depart." 



z/The spirit immediately vanishes and though still in a dead fright the devotee must in- 

 stantly retire and with his guide descend from the mountain." 



// Occasionally no vision takes place and when morn appears the devotee has only to return 

 without his demand being accomplished. The Gods were not propitious l" 



z/The very top of the mountain is laid out in terraces and has evidently at some former 

 period been in greater repute thair at present, as the terraces are overgrown with trees and 

 their edges dilapidated; the plan of the place is thus." — 



Volgens het met de pen door den heer Rigg geteekende plan, bestaat de bidplaats uit drie 

 terrassen. 



Het bovenste, 't geen aan zijn westkant een afgrond heeft, is vijf en dertig op dertig voet, 



11 



