85 



kegel , vindt men een derde vlakke streek, die even als de eerste door een opgehoogden vier- 

 hoekigen rand omringd is en verscheidene zuilen vormige vierkante rotsbrokken bevat, rondom 

 welke nog andere kleinere maar gelijksoortige steenen staan. Zij zijn, zoo als ze daar staan, 

 door de natuur gevormd, maar alleen door menschenhanden in die stelling geplaatst. De hoog- 

 te der zuilen is 5 voet hoog en bestaat uit dezelfde weeke, half vergane lava als de overigen." (*) 



De heer Sal. Muller vond (1831 — 1833) op het uiterste hoogtepunt van den goenoeng Loem- 

 boeng, omtrent 5000 voet hoog, zes of zeven uur gaans zuidwest van de hoofdplaats Bandong, 

 midden tusschen andere bergen van middelbare grootte gelegen, een beeld, het eerste dat we 

 op onze bergtopbidplaatsen ontmoeten, van geheel bijzondere gedaante. Hij beschrijft het al- 

 dus. „ Dit zeer oude standbeeld, — indien het in zijn tegenwoordigen toestand nog een beeld 

 mag heeten, — staat onder een vrij grooten Hoeniboom (Antidesma bunius)." 



// Het is van een twaalftal , in een kring geplaatste riviersteenen , omringd en wordt door ver- 

 scheidene ï'ijen roodbladerige Handjoehangs (Dracoena terminalis) overschaduwd. Zijn vorm is zeer 

 onduidelijk, en heeft reeds veel door de ontbindende werking van lucht en water geleden , door- 

 dien het beeld uit een conglomeraatachtig gesteente is vervaardigd. Van achteren is het bijna 

 glad, en alleen langs de zijden en van voren behouwen. Aan den voorkant is alleen een vo- 

 gelkop, het meest op dien van een paauw gelijkende, duidelijk te herkennen. Een eigenlijk 

 aangezigt had het beeld niet, maar boven aan het hoofd zag men eene regtopstaande oog- 

 achtige figuur, eenige gelijkenis hebbende met het derde, de zon voorstellende oog in het voor- 

 hoofd van Siwa. De hoogte van het geheele beeld bedroeg 0,65 meter, zijne breedte 0,40 me- 

 ter en zijne dikte 0,25 meter. Zijne voorzijde was naar het N.-W. gekeerd." (t) 



O. Z. O. achter dat beeld stond een langwerpige, langs zijne zijden en van boven afgeronde 

 steen van 1,20 meter hoogte, 0,28 meter breedte en 0,20 meter dikte; vermoedelijk eenlingam. 



Ook daar lagen, vooral voor het beeld, nog de overblijfselen en teekenen van de vereeringen 

 het bijgeloof van de tegenwoordige Soendanezen. Op den top werden ook vele blaauwachtige 

 verglaasde scherven, een wierookvaatje van roode aarde en nog eenige soortgelijke kleinighe- 

 den gevonden. 



Thans dalen wij van de bergtoppen wederom af naar lagere gedeelten, en vervolgen onze be- 

 schrijving der oudheden die we daar vinden. 



De eersten welke wij daar na die van Artja-domas ontmoeten , zijn verzameld in den tuin 

 voor het huis van den resident der Preanger, te Tjandjoer. 



Een drietal, dat aan een koepel tje staat, niet oorspronkelijk van Tjandjoer, zullen Ave daar- 

 om eerst later doen kennen. 



Daar vonden we ook tegenover het geldkantoor, tusschen de wortels van een Waringin ge- 

 klemd en vastgegroeid, een beeld der Padjadjaran type, bijna twee voet hoog, waarin ruw 

 oogen, neus en mond waren gehouwen. 



(*) Tijds. voor Nëd. Indië, VU. jaar?. ll e deel pag. 20 en 22. 



(f) Tijds. van het, kon-inkt. lust., lV e deel pag. 100 volg. Men zie ook plaat, T no. 1 en 2, voor beide beschre- 

 ven voorwerpen. 



