7 duimen voorspringenden kant van het dekstuk bestaande, heeft eene hoogte van 14 Neder- 

 landsche duimen. Aan eene zijde, aan het midden van den pedestal, vormt ze een soort van 

 vierkant uitstek van 15 duimen lang en 20 breed, hetwelk zoo hoog als de bovenlijst zelve is." 



//Het hiervoor gemelde gat is vierkant, 17 duimen lang en breed, en daalt van den boven 

 kant in het midden van het dekstuk tot eene diepte van 35 duimen loodregt nederwaarts/' 



,/Het voetstuk, met hetwelk dit gat wordt bedekt is achtzijdig, van boven en onderen plat." 



z/Elk zijde is versierd aan den onderkant met een lijstje, uit hetwelk een lotusblad oprijst, 

 tot aan den bovenkant en het geheele voetstuk heeft 21 duimen hoogte, onder 51, en boven 

 24 duimen in doorsnede." 



z/Uit de maatopgave zal men ontwaren, dat deszelfs lijsten te zwaar zijn en de pedestal 

 zelve te laag is naar zijne breedte, en derhalve te veel in een gedrongen is om aan een kunst- 

 matig oog te kunnen bevallen, zoo als het geval is bij voorwerpen der schoon geëvenredigdc 

 Grieksche of Romeinsche bouwkunde." 



z/De bewoners dezer streken bewijzen aan deze voorwerpen en vooral aan den pedestal bedeu 

 nog veel eerbied; zij letten naauwkeurig op, dat het dekstuk op den pedestal blijve liggen; 

 zij offeren voor hetzelve en verzoeken aldaar om hulp en bijstand in alle belangrijke onderne- 

 mingen en het plekje onder den doornboom Avord zorgvuldig vas gras schoon gehouden. Het 

 ligt ruim ééne mijl bezuiden de hoofdplaats Bandong en twee mijlen Noord ten Westen van den 

 Goenoeng Malabar." 



z/Wij teekenden de oude overblijfselen af en keerden naar Bandong terug, alwaar het ongunstige 

 jaargetijde ons langen tijd terug hield van eenige verdere togten." (' x ') Die teekening gaf de 

 heer Muller later in het tijdschrift van het koninlijk instituut vergezeld van eene verkorte be- 

 schrijving der voorwerpen, (f) 



Ook wij bezochten de groep om te zien wat daarvan geworden was, nu dertig jaren verloo- 

 pen waren sedert het bezoek der heeren van Oort en Muller. 



Vroeg van Bandong in zuidelijke rigting gereden tot aan de Tjitarum, staken wij dien op een 

 pont over en vervolgden met een nieuw zesspan onze reis nog vier paal verder tot aan de kam- 

 pong Pamangput, waar een inlandsch hoofd ons wachtte, en van waar v/ij in westelijke rigting, 

 na nog andermaal een riviertje , de Tjisankoei , overgestoken te zijn , te paard onzen w r eg vervolgden. 



Deze voerde ons drie paal ver door uitgestrekte sawavelden, kampongs, langs een rawa Tji- 

 djambe, en toen een bamboe-bosch binnen, waar wij weldra bij de groep afstapten. Eene 

 vergelijking van de teekening en beschrijving met de voorwerpen overtuigde mij w T eldra, dat 

 ze mij het werk van beschrijving geheel bespaarden. 



Ik liet de teekening aan mijne begeleiders zien, die zeer verwonderd waren, daarop hunne 

 vereerde voorwerpen te aanschouwen, Ze konden maar niet begrijpen, hoe ik er aan kwam, 

 daar nooit, zeiden ze, een ander Europeaan voor mij die gezien had. 



Ja, zeide ik, dat boek en die teekening heb ik uit Holland, van den koning ontvangen, 



(*) Verh. van het Bat. Genootsch. XYI e deel pag: 124—131. 



(f) Tijds. van liet Kon. lust. voor taal-, land- en volkenkunde VT e deel pag. 111 vlg. plaat 6. 



