143 



Daarvan zijn drie Ganesa's. 



Een, in de gewone voorstelling gegeven, die vier armen heeft, is omtrent twee voet hoog 

 en zeer beschadigd. Een tweede is wel in geheel eenige, en, mogen wij er wel bijvoegen, 

 in geheel strijdige voorstelling "met Ganesa's erkende geslagt gegeven; want deze heeft de 

 borsten van een vronw. Omtrent twee voet hoog, op een voetstuk gezeten, zonder kroon met 

 twee armen en een oepavita is hij van zeer nederige sculptuur. Daartegenover staat een 

 derde Ganesa, ook van geheel eigenaardige sculptuur, zooals ik nog geen tweede ontmoette. 



Hij heeft ook slechts twee armen, en houdt met beide handen den regt voor zijn ligchaam 

 af hangen den snuit beneden gevat. Het beeld, regt op en neer gebijteld, mist verder geheel 

 de vormen, ook de sculptuur van die der hindoe-caucasische type. Het is ruw gebijteld, heeft 

 dunne armen, terwijl hoofd en beenen onevenredig dik zijn. Ik breng dit beeld tot die der 

 Java-type; ook het voorgaande. Immers, wij kunnen toch niet meenen, dat een Ganesa met 

 vrouwenborsten uit de hand van een hindoe-bij telaar zal voortgekomen zijn. 



Er is ook een Doerga, gewone voorstelling, twee en een halven voet hoog, zeer nederige 

 sculptuur, vooral de steen waarop zij staat, ook zeer beschadigd of gesleten. 



Verder zien wij er nog een knodsbeeld, gewone voorstelling, met twee armen, ook van ne- 

 derige sculptuur, omtrent twee voet en zeer afgesleten of verweerd. 



Nog zijn er vijf in Boeddha-houding zittende en twee staande beelden. Het eene der staande 

 beelden, ook geenzins van verdienstelijke sculptuur, twee voet hoog, beschadigd, heeft beide 

 armen in neerhangende houding, draagt een kroon, oorhangers, enkelbanden en sarong, maar 

 mist alle insignia, die het zouden kunnen karakteriseren. Deze ziet men echter bij het andere 

 met vier armen, ruim een en een halven voet hoog. In de linker achterhand houdt het de tja- 

 mara, in de regter achterhand de tjakra; van de voorhanden houdt een knods of iets anders, 

 moeijelijk te herkennen, gevat, en is de andere voor het ligchaam geplaatst. Het beeld is lomp 

 en zonder proportie der deelen gehouwen. 



Van de zittende beelden houdt een, vierarmig, met de achterhanden regts de tjakra, links 

 de tjamara gevat; de beide voorhanden rusten in den schoot. Het heeft oorhangers, hals, bo- 

 ven- en beneden-armbanden, een kroon op het hoofd, en zit op een hoogen zetel; verder 

 heeft het nog een ruggestuk met glorie, is twee voet hoog en zeer afgesleten of verweerd. Nog 

 een tweede, ook twee voet hoog en vierarmig, houdt dezelfde insignia als boven, in de opge- 

 heven achterhanden gevat. Van de voorhanden is de eene voor het ligchaam en de andere met 

 opgeheven wijsvinger daarboven voor het ligchaam geplaatst. Het draagt insgelijks een kroon, 

 en heeft, op een voetstuk gezeten, ook zeer veel geleden. 



Het derde vierarmige zittende beeld heeft zijn hoofd verloren en is verder nog deerlijk ver- 

 minkt. Dit zeer versierd en goed gehouwen beeld is ongetwijfeld het schoonste der groep. 

 Het zal wel twee en een halven voet zijn geweest. De beide nog overige hebben slechts twee 

 armen, zijn omtrent een en een halven voet hoog. Beiden zitten op padmasana's, zijn slechts 

 weinig versierd, ook van weinig verdienstelijke sculptuur en hebben ook' geleden. 



De beelden zijn van grof-korreligen steen, en pleiten, het zoo even genoemde hoofdelooze 

 vierarmige beeld uitgezonderd, zeer weinig voor de sculptuur-verdiensten der tempels en beel- 



