172 



teekenis en blijvende duur. Onder zijn genoemde opvolgers, gelijk ook hun steeds minder 

 wordende titel uitwijst, ging het gezag van Koedoes onder het steeds magtiger wordende van 

 Demak en van latere rijken geheel verloren. 



Nog eenigen te Koedoes woonachtig noemen zich zijn afstammelingen. Zij dragen den titel 

 van Raden. Twee hunner waren hadji's, tevens priesters van zijn graf en tempel. Zoo wo- 

 nen te Demak ook nog eenige afstammelingen van den sultan van Demak, insgelijks radens. 

 Zij worden echter door het gouvernement, evenmin als die van Koedoes, officieel erkend als 

 zoodanig, genieten geene inkomsten, zijn ook niet in gouvernements betrekking geplaatst, 

 maar leven als eenvoudige burgers in de kampongs. 



Niet alzoo de nakomelingen van S. Kalidjogo en Dradjat. Kalidjogo ligt een paal zuidwest 

 te Kadilangoe begraven. Een zijner afstammelingen in regte lijn, voert nog altijd den door het 

 gouvernement erkenden titel van pangheran. Deze pangheran, Widjil genaamd, ontvangt ook een 

 maandelijksch tractement van honderd dertig gulden 'smaands, terwijl hem nog de beschikking 

 is gelaten over eenig volk, ten behoeve van het graf zijns grooten voorvaders, waarvan hij 

 als geestelijk pangheran de priester en bewaker is. Dat graf is alleen Vrijdag te bezichtigen; 

 ik heb het daarom ongezien moeten laten. 



Daar het echter in niets onderscheiden is van zoo vele andere graven, kon ik mij dat gemis 

 zeer goed getroosten. 



Soesoehoenan Dradjat, die woonde, waar hij ook begraven ligt, nabij den grooten weg van 

 Toeban naar Sidajoe, leeft daar nog altijd voort in een afstammeling, pangheran Bodro Koe- 

 soemo van Dradjat, een bijna tachtigjarig grijsaard, insgelijks door de regering als geestelijk 

 pangheran erkend en bezoldigd. 



Negen paal noord-nooid-oost van Baaë, hoofdplaats van het district Tjendono, regentschap 

 Koedoes, liggen bij de dessa Tjolo in het hooge en afgelegen gebergte, de ruïnen van het 

 verblijf en den Messigit van S. Moerio. Deze schijnt meer dan de anderen zich van de we- 

 reldsche zaken onttrokken en een leven van afzondering geleid te hebben. Die ruïnen, welke 

 veel van den tijd en brand hebben geleden, zijn in denzelfden stijl, en ook van gebakken zon- 

 der kalk zamengevoegde steenen, als de minaret en torens met hun fnuren van Koedoes, 

 gebouwd. 



Men gaat uit de laagte daarnaar op, met een trap van omtrent veertig treden van gehou- 

 wen steen; dan treedt men eerst door een poort zonder dak op een pleintje, van waar men 

 door een poort, met haar dak van eenige verhoogingen, op een tweede komt, waar de ruïnen 

 der Messigit liggen. 



Daarvan zijn nog alleen lage muurgedeelten en voetstukken van pilaren over. Links daar- 

 van ligt het graf van den S. Moerio, onder een huisje; buiten den Messigit liggen nog ver- 

 scheiden mnurruïncn, waar binnen hooge boomen staan en de Soesoehoenan zou gewoond heb- 

 ben. Ook van hem zijn geen erkende afstammelingen meer over. 



Het is genoegzaam bekend dat de Soesoehoenans van Goenong Djati en Giri, en hun nako- 

 melingen als geestelijke en wereldlijke heeren, nog langen tijd meerdere of mindere beteekenis 

 hadden in de geschiedenis van Java, Plet is ook bekend dat de eerste nabij Cheribon, de laatste 



