186 



Regts daarvan, op geringen afstand, liggen nog drie gelijke graven, door een muur, vier 

 voet hoog omtrent, ook van zonder kalk verbonden steenen opgetrokken, omgeven. De ruimte 

 binnen meet acht op zestien schreden. De hoofd- en voeteneinde-steenen staan bijna vier en 

 twintig voet van elkander. Van daar het volkssprookje, dat de begraveneh daar, even als 

 die in het grafhuis, menschen van buitengewone lengte zijn geweest. 



Een ander sprookje verhaalt u, dat het .grafhuis door een geest, djin, in één nacht is ge- 

 bouwd, dat het echter niet afgewerkt, zonder dak, is gebleven, omdat de bouwmeester, die 

 gelijk alle djins alleen 's nachts kon werken, dooreen valsch gerucht, als brak de dageraad 

 reeds aan, verschrikt en verjaagd, daardoor zijn werk niet heeft kunnen voltooijen. 



De drie lange mannen, binnen het muurwerk begraven, waren ook familie-leden of volge- 

 lingen der ongelukkige princes. Ze werden mij genoemd; Said Saidil Tharmin , Said Saidil Jaf- 

 far en Said Saidil Harki. Men gaf mij ook de namen van hen, die nevens de princes rusten, 

 maar ik gaf den lezer reeds genoeg fictieve namen der overlevering, dat ik die wel voor mij 

 houden mag. Was de ingang van het grafhuis moeijelijk, door dien der tweede grafplaats kon 

 ik slechts met moeite binnenkruipen. 



Het graf van Njahi Gedee Penatee kan men op de hoofdplaats Grissee zelf bezoeken en 

 ligt in de kampong of wijk Kabongson. 



Njahi Gedee Penatee was vroeger een aanzienlijke dame, de vrouw van Kjahi Lambodjo, 

 rijksbestuurder van Modjopahit. Weduwe geworden en te Grissee wonend, had zij zich later 

 van haar heidensch geloof tot dat van Mahomed laten bekeeren , en was een aoo vrome als 

 rijke vrouw. Door een zamenloop van omstandigheden, te veel en te wondervol om hier 

 te verhalen, was de latere Soesoehoenan Giri als zuigeling in haarhuis gekomen, en zij voor 

 hem. een eenige pleegmoeder geworden. 



Nog altijd leeft zij voort in de vereerende nagedachtenis der geloovigen en komen deze 

 aan haar graf bidden. 



Een naauw straatje of liever een gang, daarna nog een tweede doorgegaan zijnde, kwam ik 

 op een kerkhof-pleintje, waaraan nog twee anderen, vol oude graven. Terzijde lag de vrome 

 pleegmoeder van Soesoehoenan Giri, onder een afdak. Waren de graven oud, nog ouder 

 waarschijnlijk is de beschadigde poort, welke ik doorging naar de graven; ook deze is van 

 Hindoe-bouw. Dat zeggen ons haar vorm en steenen. 



Wij zijn thans tot de residentie Pasoeroean gekomen, en gaan kennis maken met haar oudheden. 

 Waarschijnlijk veel, zeer veelis daar te zien. Daarom treden we aanstonds ter zake. Reeds 

 sedert het begin dezer eeuw, misschien nog vroeger, werden verscheiden beelden uit Pasoeroean's 

 binnenlanden, uit het welbekende Malang, naar de hoofdplaats Pasoeroean gebragt. De toen- 

 malige kommandant van Pasoeroean, Hesselaar, — residenten waren er toen nog niet, — had een 

 belangrijke verzameling voor zijn huis te Gading, een paal van de hoofdplaats, zamengebragt, 

 daar nog gedeeltelijk overgebleven. 



Latere residenten volgden zijn voorbeeld. Zoo zag men ook spoedig eene verzameling van 

 schoone beelden voor het tegenwoordige residentie-huis. Van deze zijn de meesten weer naar 

 elders gebragt, 



