196 



dige bovenverdieping geen holte had, maar gevuld was; de heer van Gert, ingenieur van het 

 spoorwezen, die mij vergezelde, betwijfelde dit. 



Naauwkeuriger zag ik nu toe en ontdekte midden in den sluitsteen van het dak een rond 

 gat. Op de pedestal staande, beproefde ik met een bamboe-lat er door te steken. Dit gelukte, 

 na den tegenstand van een paar losse steenen overwonnen te hebben. 



Hoog kon ik nu de lat doorsteken, ook vrij naar alle kanten bewegen; zelfs ontdekte ik een 

 binnenvallenden lichtstraal in de mysterieuse ruimte. 



Ik deelde de ontdekking aan mijn ijverigen reisgenoot mee, die intusschen bij een andere 

 tempelruïne aan 't graven was geweest. 



Vol moed besteeg hij nu een steile en gevaarlijke ladder, waarop ik de eer niet had hem 

 te volgen, ter verdere ontdekking. Nog twee, drie inlanders volgden hem naar den top des 

 tempels, en hij overtuigde zich dat de ruimte ook een vierkant kamertje was met een pyra- 

 midaal-toeloopend dak; tevens, dat men in het dak reeds vroeger een opening had gemaakt, 

 waardoor een man zich kon neerlaten. De schatten, daarin misschien eenmaal weggelegd, 

 waren dus, wie weet hoe lang reeds, verdwenen; waartoe mag dat kamertje hebben gediend? 



Men kan er de schatten van den tempel of van de priesters bewaard hebben; ook mogelijk, 

 dat daar hoog-geëerde relieken, aan wier bezit het heil van land en godsdienst verbonden 

 was, geborgen w T erden; en waarom zou het ook niet Singosari's delphisch orakel kunnen 

 geweest zijn? Een priester had zich slechts met zijn mond op het gat te leggen, zoo iets 

 van een buikspreker in, zijn stem te laten hooren, en ongetwijfeld heel de Singosarische we- 

 reld van toen zou verbaasd hebben uitgeroepen: mirakel! een stem uit de boven- of uit de 

 beneden-wereld! valt neer, aanbidt, gelooft! 



Ik ben geneigd te gelooven, dat het een relieken-kamertje is geweest, hoewel ik daarvan 

 niet zoo zeker ben, om 't als een thesis in een akademische gehoorzaal te durven verdedigen. 



Thans over de beelden, welke wij bij Singosari's tempelruïne vinden. 



Doch eerst Raffles daarover gehoord : 



v Without the building, on part of the ruins which appeared to have been the lower terrace, 

 we noticed two porters, with clubs in their hands, resting on the shoulder. The features 

 were entirely defaced, and the images rude; but we easily recognized their similarity to the 

 porters at Brambanan. They were, however, not above three feet high." 



Geen andere beelden vond Raffles bij den tempel. Wij mogen het er daarom voor houden, 

 dat beide wachters toen de eenige beelden daar zijn geweest; dat de meerdere, alsmede beide 

 beschreven steenen, die wij er vonden, later daarheen zijn gebragt en dus niet oorspronkelijk 

 tot den tempel behooren; trouwens, dit wijzen die beelden ook zelf reeds uit; wij zouden in 

 niet een der nissen noch in de kamertjes een voor hen passende plaats kunnen aanwijzen; 

 bovendien is bijna aller sculptuur Singosari's tempel en het in zijn zuidelijk kamertje nog 

 aanwezige beeld onwaardig. 



Doch begeven wij ons tot hun korte beschrijving. 



Op het terras en daarvoor beneden, allen aan de Avest- of portiek-zijde des tempels, staan 

 verscheidene beelden geschaard, geenszins, gelijk ge hun kunt aanzien, op hun oorspronkelijke 



