200 



hun polsen, enkels en bovenarm, terwijl een hun als oepavita over den linkerschouder en over 

 de borst loopt. Bovendien voeren ze een geweldige knods, hebben slagtanden, en ronde pui- 

 lende oogen; waarlijk wel hebben de beitelaars hun best gedaan om onze reuzen zoo akelig en 

 vreeselijk te doen voorkomen als mogelijk. Een ding echter ontbreekt hun, en dat bederft 

 alles, doet u in die beelden een hoogst bespottelijk contrast, aanschouwen. Die reuzen toch, 

 zoo vreeselijk uitgerust en opgeschikt, zien u aan met een gelaat zondereenige uitdrukking, of 

 ge rnoet er misschien die een er zoetzappige onnoozelheid op lezen. 



Zij zitten, even als soldaten, vurende in het eerste gelid, het eene been achteruit onder 

 het ligchaam geslagen, het andere met gebogen knie daarvoor geplaatst, met dat onderscheid 

 in houding der handen echter, dat het eene beeld, welks neus geschonden is, de regterhand 

 op de knods, die staat, heeft gelegd, en de linker op de knie, terwijl de andere, die een vinger 

 heeft verloren, de linkerhand aan de knods heeft geslagen en de gewonde hand een weinig opheft. 



Een vroeger reiziger vraagt: „ Waaraan deze omstandigheid, het gemis van den vinger, is toe 

 te schrijven, zal waarschijnlijk niet uit te vinden zijn? Sommigen beweren dat dit beeld niet 

 oorspronkelijk met vier vingers is gebeeldhouwd, maar dat de ring- of vierde vinger afgebro- 

 ken is; anderen zeggen daarentegen dat de pink is afgesleten. Alhoewel wij deze meeningen 

 niet met zekerheid willen tegenspreken, zoo is ons ter plaatse zelve en na gedaan onderzoek 

 noch het eene noch het andere gebleken." Hij geeft verder een teekening van het beeld en de 

 hand, opdat de lezer zelf beslisse, in hoeder er waarschijnlijkheid bestaat', dat aan die hand nog 

 een vijfde vinger is geweest. 



Hij had even diepzinnig over den geschonden neus kunnen redeneren. 



Intusschen mag ik den lezer het blijde berigt geven, dat de zaak behoorlijk is uitgewezen. 

 Bij het bezoek, door een der gouverneurs-generaal op zijn reis aan de beelden gebragt, is die 

 vijfde vinger of pink door een zijner adjudanten toevallig gevonden. Deze heeft het zelf- mij 

 verzekerd, intusschen niet gezegd dat ik zijn naam als van den gelukkigen vinder mag noemen. 

 Daarom blijft die nog vooreerst geheim voor het publiek. 



Raffles zegt van onze wachters: 



z/Still further in the wood, at a short distance, we found another colossal statue, of the same 

 stamp as the porters at Brambanan. This statue was lying on its face at the entrance of an 

 elevated stone terrace: but the people having excavated and cleared the earth around, we were 

 enabled distinctly to examine the face and front. It measures in length about twelve feet, 

 breadth between the shoulders nine feet and a half, and at the base nine feet by five, and is 



cut from one solid stone The statue seems evidently to have fallen from the adja- 



cent elevated terrace, Avhich is about eighteen feet high in its present delapidated state, and 

 is built of stones, the upper ones being immense slabs of five feet by four, and three feet 

 thick. A second figure of the same dimensions was afterwards found in the vicinity; these were 

 no doubt porters who guarded the entrance to these temples." 



Beide pedestallen staan over elkander, doch niet geheel in een regte lijn; de breede weg voert 

 tusschen beiden door. Wij mogen wel gelooven, dat beide wachters, die aan hun voet liggen, 

 de eene er voor, de andere er achter, vroeger daarop geplaatst waren. Zij zijn hun geheel 



