202 



pel is bijna geheel ingevallen; op enkele muren vindt men echter nog zeer schoone basreliefs. 

 Het zoude te wenschen zijn, dat deze tempels werden uitgegraven; onder de puinhoopen van de 

 twee kleinere zoude men waarschijnlijk nog beelden vinden. Aan sommige, die in den tuin van 

 het residentie-huis te Malang staan, kan men zien, dat ze welligt eeuwen lang voorover hebben 

 gelegen, doordat alle de uitstekende gedeelten, door de aanraking met den vochtigen grond, ver- 

 weerd zijn, terwijl van achteren in den vlakken kant diepe, gelijkvormige gaten of holten zijn , 

 welke daarin klaarblijkelijk zijn ontstaan door een lek in den tempel, hetwelk waarschijnlijk 

 honderde jaren lang op een en dezelfde plaats zijn drup heeft doen vallen. Op zijde van den 

 grooten tempel staat nog een zittend vrouwenbeeld, houdende met beide handen een rookvat, 

 de beenen kruiselings over elkaar geslagen en met vele halssieraden bedekt. Om het hoofd is 

 een kring (aureool) in den steen, waartegen het beeld rust, uitgehouwen; het gezigt en de voe- 

 ten zijn zeer beschadigd. Dit beeld is zeer fraai". 



Tot dus verre de heer Bik. De vier ruïnen, die hij ons doet kennen, liggen ten zuiden van de 

 laan, die langs den tempel van Singosari loopt, verder midden door het grasveld, waar de beelden 

 staan, tot aan den messigit, dien wij deden kennen, Deze laan heeft de rigting van Oost naar West. 



Van den tempel komende, slaat men spoedig links, zuid, af, een laan in, die langs drie der 

 ruïnen voert; nog iets verder gegaan, slaat men het pad regts af, waar links de vierde ruïne 

 ligt; verder brengt het u de kampong Bangko binnen. De eerste ruïne, welke men ontmoet, is 

 ook de eerst beschrevene door den heer Bik; voorzeker ook de meest belangrijke van het vier^ 

 tal en wel om het groote beeld daar. Wij willen dat nog eenigzins nader leeren kennen. 



Het is tegen een achterstuk gebeiteld. De heer Bik mogt wel zeggen , dat het een bisschops- 

 muts draagt, daar de kroon, eenigzins afwijkende van den gewonen vorm, iets daarvan heeft. 

 Het hoofd met kroon lag naast het beeld; -wij plaatsten dat, 't geen er los van gebeiteld was, 

 weder op den hals. Het beeld is levensgroot en het achterstuk iets hooger. Zeer heeft het beeld 

 geleden. Beide bovenarmen met handen en daarin gevatte insignia zijn verdwenen. Ook de 

 beide benedenarmen, wier handen voor de borst waren zamengelegd, zeer beschadigd. De han- 

 den, met wat ze gevat hielden, zijn insgelijks verdwenen. 



Nog is het beeld hier en daar geschonden, ''t Draagt een sarong, die aan beide zijden des 

 ligchaams met op het achterstuk uitgelegde plooijen gebeiteld is. Dat kleed is bovendien sier- 

 lijk uitgebeiteld. r 



Nog hangen sjerpbanden in bogten voor het ligchaam neer. Het bovenlijf is naakt, en het 

 beeld is verder versierd met arm-, borst-, buik- en voetsieraden of banden. 



De twee dienende beeldjes, die zooveel kleiner op het voetstuk staan, zijn twee-armig, en 

 dragen een hoofdsieraad van gelijken vorm als het beeld. 



Hoogst belangrijk zijn nog vier beeldjes, die evenzeer als dienend of vereerend moeten beschouwd 

 worden, welke, twee op iedere zijde, boven tegen het achterstuk zijn gebeiteld. Zeer te be- 

 jammeren, dat zij zoo erg geschonden zijn. 



Het eene beeldje heeft twaalf armen, van wier insignia alleen nog een schild en een krisvor- 

 mig wapen te herkennen is; het moet ook, naar de sporen te oordeelen, verscheidene hoofden 

 gehad hebben; maar allen zijn weggebeiteld» 



