207 



djopahit nooit gebouwd. Denkt slechts een muur, loopende over bergtoppen, die tot elf dui- 

 zend voet hoog, gelijk van den Mahameroe, verrijzen, over hooge bergen en door diepe ravijnen 

 zijn weg vervolgende, zeven en tAvintig Duitsche mijlen ver. Hoe mal de Javanen vroeger ook 

 kunnen geweest zijn, nooit zoo mal om zulk een muur te bouwen. Maar wat is dan de zaalc 

 geweest? Men heeft eenige muurfragmenten, reeds ingestort of die nog staan, hier en daar ver- 

 spreid in Malang, vooral nabij Singosari, in gedachte vereenigd, verlengd, en de muur was 

 klaar, — veel spoediger dan ooit ergens elders ook maar het kleinste muurtje door een metselaar 

 opgetrokken. 



Benoorden de laan van Singosari ligt nog een, zoo 't scheen verlaten, badhuis van bamboe. 

 De groote vierkante badkom is geheel met tjandi-trachyt-steenen geplaveid. Nog vele andere 

 steenen liggen daar verspreid. Ik zag er ook een afgebeiteld ruggestuk, Avaartegen twee beeldej? 

 nevens elkander hadden gezeten. 



Voorbij Singosari, een grooten paal, ging ik nog links van den weg een eind de hoogte op 

 om daar een plek te zien, waar vele roode gebakken steenen liggen, ook nog muurfondamen- 

 ten zijn. Ik zag er nog een linggam-pedestal en een zittend beeldje. 



In den tuin voor het huis van den assistent-resident van Malang staan verspreid de navol- 

 gende beelden: 



Vier Ganesa's met vier armen, gewone voorstelling, van ruim anderhalven tot twee en een 

 halven voet hoog. Drie zitten op padmasana's, en hebben doodshoofd met kwartmaan in hun 

 kroon. 



Vier Resi's; allen hebben de koendi in de linker-, de aksamala in de regterhand gevat. Twee 

 voeren nog de trisoela tegen hun achterstuk gebeiteld, twee missen die. Zij zijn van ruim an- 

 derhalven tot bijna drie voet hoog. 



Zes twee-armige, gekroonde, zittende beelden-, vier daarvan hebben op iedere knie een hand 

 gelegd; één heeft beide handen zamengevoegd; één slechts de regterhand op de knie en de 

 linker voor het ligchaam gelegd. Allen hebben, voor zoo verre de handen niet te zeer uit- 

 gesleten zijn, de gewone roset of bloemkelk met knop in de hand. Zij zijn met hun voet- 

 stukken van anderhalven tot twee voet lang. 



Nog zijn er twee kleine zittende Brahma's, vierhoofdig, vierhandig; ornamenten en insignia 

 niet meer te onderscheiden. De eene ruim één, de andere anderhalven voet. 



Een Doerga, gewone voorstelling, ruim twee voet. 



Een op een olifant zittend, vierarmig, gekroond beeld, hoog twee voet; van de insignia is 

 nog slechts een boog te herkennen; de zonnegod Soerja. 



Twee staande, twee-armige beelden met trisoela gekroond; twee en twee en een halven 

 voet hoog. 



Twee staande, twee-armige beelden; een met een knods, het andere met een kort zwaard in 

 de linkerhand gegrepen, verder moeijelijk te herkennen, ieder omtrent twee voet hoog. 



Nog verscheidene grootere beelden worden in dien tuin gevonden, waaronder vooral merk- 

 waardig een Brahrna en een Boedha. 



De Brahma is zittende voorgesteld. Wel zeer te betreuren , dat dit zoo verdienstelijk gehouwen 



