214 



Voor de pasanggrahan van Ngantang, hoofdplaats van het dristrict Ngantang, vinden we 

 weer een beschreven steen en verscheiden beelden, drie-, vier-hoofdig en -armig. Het eerste, ruim 

 twee voet hoog met zijn padmasana, houdt in beide, tegen het ruggestuk, dat tot aan de 

 schouders reikt, waarover het achtergelaat ziet, opgeheven, achterhanden een tjamara en een 

 koralen ring, en heeft beide voorhanden, waarop een bloem met knop, open voor zich op de 

 beenen gelegd. Het is gekroond, draagt een oepavita, heeft verder de gewone ligchaamssiera- 

 den. Het tweede, een en een halven voet ruim, ook met gelijk ruggestuk als 't vorige en op 

 gelijke wijze versierd, heeft beide benedenhanden open op de knieën gelegd, insgelijks een 

 bloem of roset in ieder; één bovenhand is weg, de andere, ook beschadigd, heeft een tjamara. 

 Het derde, twee voet, heeft geen ruggestuk; houding der benedenhanden als van vorige, ook 

 een der bovenhanden weg, de andere houdt een tjamara. Beide laatste zijn ook gekroond, 

 maar minder bewerkt en versierd dan het eerste. 



Verder zijn er een Doerga, ruim twee voet, gewone voorstelling, en twee Ganesa's, de eene 

 één, de andere anderhalf voet; nog een zittend, twee-armig beeld, de handen op de knieën gelegd, 

 anderhalven voet hoog, allen beschadigd en bemost, moeijelijk meer in al hun bijzonderheden te 

 herkennen. Nog is er een éénhoofdig en vierarmig gekroond beeld, hoog twee voet; het houdt 

 in een der bovenhanden een pijl; het attribuut der andere hand is niet te herkennen; beide be- 

 nedenhanden zijn voor het ligchaam vereenigd, en houden een ook niet meer te herkennen 

 voorwerp. Het beeld, versierd en op een padmasana geplaatst, zit op een dier; althans vier 

 pooten zijn even zigtbaar, met gekroond hoofd en ooren als van een olifant, maar kop en ge- 

 laat niet meer te herkennen. 



Dit beeld en de eerste Brahma zijn de best gehouwene der verzameling; de overige zijn 

 minder verdienstelijk. 



Nog zijn er twee Bonaspati's met hun hoornvormige hoofd-ornamenten en een sieraad daar- 

 tusschen, ruim twee en een halven voet hoog. Zij behoorden ongetwijfeld aan een tempel, thans 

 geheel verdwenen; waarschijnlijk stond die vroeger bij de dessa Djombo, ruim drie paal noord 

 van de pasanggrahan. Vandaar toch, zei mij de Wedono, waren vroeger een menigte steenen 

 weggehaald. Ook zijn vandaar de steenen, die nog aan de pasanggrahan gevonden worden, 

 waarvan men een pad naar het badhuisje heeft geplaveid, en elders aldaar. 



Het voornaamste Hindoe-monument voor de pasanggrahan is ongetwijfeld een beschreven steen, 

 die zes en twintig regels kawi-kwadraatschrift telt, welke rondom den steen zijn gebeiteld. 

 Hij staat in een voetstuk gezonken, en is daarmee ruim zes voet hoog. Op het voetstuk staat 

 ook nog een regel gebeiteld. Boven twee en een halven voet breeder dan beneden, loopt hij 

 in een stompen, hoek uit. Daar is op zijn voorvlak in ondiepe lijnen een beeldje gebeiteld, niet 

 meer bepaald te herkennen. Misschien is het een Ganesa, de god der wijsheid, die soms op 

 zoodanige steenen gebeiteld staat, en in den aanvang der inscriptie aangeroepen wordt. 



Thans blijven ons nog drie Hindoe-monumenten in de afdeeling Ngantang, voor welker be- 

 zichtiging ik een rid van omtrent vijf en twintig paal moest maken door dat gebergte-land, 

 dien ik mij altijd zal herinneren, en om het moeijelijke der reis en om de schoone, vaak wilde 

 natuur-aanschouwing, die zij mij bood. Waarlijk, een reis langs Java's grooten weg is gemak- 



