215 



keiijker dan eene, die gedurig zijn binnenlanden in, zijn bergen opvoert, en vaak langs paden, 

 waar anders geen Europeaan zijn voet zet. 



Het eerste ligt eenige minuten van de dessa Botjok, vijf paal west van Ngantang, in het 

 bosch. Het bestaat uit twee gedeelten; het eerste is een kleine hoogte, voorzeker gedeeltelijk 

 door thans bedolven steenen nog meer opgehoogd, daar verscheidene gehouwen en gebakken 

 steenen er half uit de aarde steken. De wortels van twee hooge boomen houden die hoogte als 

 omsloten; aan den opgang zijn een menigte roode steenen in die wortels gevat. Op die hoogte 

 staat een der schoonste beelden van de Modjopahit-type, welke ik zag. Het is ruim drie en een 

 halven voet hoog en tegen een ruggestuk gehouwen-. Het onderste gedeelte is tot boven de voe- 

 ten in de aarde gezakt. 



Het beeld draagt een hooge en schoon gebeitelde kroon met hoog omloopenden diadeemband, 

 waaruit het ligchaam der kroon verrijst. Verder is het zeer versierd met oorhangers, dubbele 

 boven-armbanden met sloten, drie gladde ringen om iederen pols, verder hals- en buikband-or- 

 namenten; ook draagt het een breed gebeitelde oepavita, die bogtig tot de knieën afhangt. 

 De sarong of het kleed, dat het benedenlijf omsluit, is met plooijen en daarvoor afhangende 

 banden, ook nog aan beide zijden tegen het achterstuk plooivol uitgebeiteld. Het gansche lig- 

 chaam wordt door de bekende glorie der Modjopahit-type omstraald; achter het hoofd en de 

 kroon loopt nog een effen ovale glorie om. Het heeft vier armen; in de linker bovenhand is 

 de tjamara gevat; het voorwerp in de andere bovenhand is afgebroken. Beide benedenhan- 

 den zijn voor het ligchaam zamengebragt , en houden een boven afgerond voorwerp, beneden 

 breeder, waarover een koraalsnoer is gebeiteld. Achter beide tegen het ruggestuk gebeitelde 

 handen komen vlamvormige figuren uit. Aan beide zijden van het beeld staan vazen, waaruit 

 zich lotusbloemen en bladeren dooreengestrengeld verheffen. 



Om deze hoogte met haar beeld te bereiken, komt men langs een er vlak bij gelegen tem- 

 pelruïne van gebakken steen; slechts het tempelterras of basement is overgebleven. Het is 

 van gebakken steen opgetrokken; alleen de treden van den trap daarin, naar het westen ge- 

 keerd, zijn. van gehouwen steen. Het terras zal ongeveer twaalf voet in het vierkant hebben; 

 de trap van acht treden springt met haar zijmuren nog omtrent drie voet uit. 



Geen basrelief-versieringen zijn aan het terras; alleen heeft het in het midden een langwer- 

 pig-vierkant vak met kroon- en basementlijst, boven en beneden. Regts van den opgang 

 had het een kleinen trachieten langwerpig-vierkanten steen met twee regels kawischrift er op 

 gebeiteld, die even uit den muur kwam en thans in 's genootschaps museum berust. Het ter- 

 ras is, met de daarop liggende gebakken, ook enkele gehouwen steenen, nog ruim zes voet hoog, 

 doch alleen vóór, dewijl de grond langs de zijden oploopt, zoodat de achterzijde gelijk is met 

 den beganen grond. Eenige latere ophooging moge er bijkomen, maar het komt mij voor uit 

 de gesteldheid van het terrein, dat de tempel oorspronkelijk zóó tegen den opgaanden grond 

 gebouwd werd. Op het terras staat een vrouwenbeeld, van dezelfde type als het reeds beschre- 

 vene, dat een mannenbeeld is, op gelijke wijze versierd, omstraald en met twee vazen, waaruit 

 door elkander gestrengelde lotusbloemen en bladeren opkomen. In beide bovenhanden een 

 tjamara en aksamala als koralen ring; beide benedenarmen zijn weg; het is twee en een halven 



