216 



voet hoog, en staat op een padmasana. Nog heeft het, even als ook het mannenbeeld , twee vleu- 

 gelvormige sieraden, die van achter de ooren uitkomen en nederwaarts loopen. Even als het 

 eerste is het een der best gehouwen beelden der modjopahit-type, echter meer beschadigd. 



Bajem ligt tien paal west van de hoofdplaats Ngantang. Daar, in het bosch Pengadjaran, 

 vond ik een groep beelden, die ik er waarlijk niet verwacht had; een groep van zeven beelden 

 in een halven cirkel, te midden van een bamboe-bosch, op een door de inlanders steeds schoon 

 gehouden plek, gezeten. Allen, bijna drie en een halven voet hoog, zitten in Boeddha-houding; 

 de middenste is een ruwere Boeddha-statue; de tweemaal drie, regts en links gezeten, ook 

 statuen, hebben achter hun hoofd en kroon, een ovale glorie, welke de middenste mist. Deze 

 zes hebben allen de regterhand, de palm naar boven, op hun regterknie gelegd; de linker van 

 allen op dezelfde Avijze tot half de hoogte der borst opgehouden, houdt den stengel eener bloem 

 gevat, die boven den schouder uitkomt, en of knop of bloem of zaadbol is. Om den hals heb- 

 ben zij een dubbel bandvormig sieraad, dat midden op de borst in een punt eindigt; een band 

 omloopt hun ligchaam onder de borst; ook dragen allen een band als oepavita; verder hebben 

 zij om boven- en benedenarm insgelijks bandvormige sieraden, en dragen ze oorhangers, doch 

 slechts in algemeene trekken even als de bloemen gegeven. 



Alle de arm-, hals- en oepavita-sieraden zijn glad, zonder het minste beitelwerk, even als de 

 kroonen. Over het algemeen kan men zeggen, dat de beelden als slechts in algemeene lijnen 

 of trekken, gelijk ook hun sieraden als niet ge'acheveerd, zijn gegeven. Zoo ook de handen, 

 voeten en beenen. Zij blijven verre achter de Boeddha's van Boro-boedoer. Op aller gelaat is 

 echter de kalme Boeddha-houding duidelijk te zien. Zij zitten op padmasana's, van sommigen 

 in den grond gezonken. Bij een hunner komt de kwartmaan achter het hoofd uit. Zij dragen 

 geen Boeddha-kleed; dat echter loopt bij het middenste beeld, naar het westen gekeerd, zigt- 

 baar aan den rand, over den regter schouder en borst. 



Evenmin als andere sieraden draagt het ook geen kroon. Het haar is echter niet gekroesd uit- 

 gebeiteld; alleen het beloop daarvan met den nog al breeden schedelknop als niet geacheveerd 

 gegeven. Het heeft ook het voorhoofdsteeken , maar plat en zoo groot als een guldenstuk; houdt 

 verder beide handen boven elkander opgeheven, als in overpeinzing verzonken, den eenen vinger 

 op den anderen leggende, gelijk dat ook te Boro-boedoer gezien wordt aan de onder open ge- 

 werkte klokvormen gezeten Boeddha's. 



Ter zijde der beelden ligt nog een ruw gebeitelde ongetuigde nandi met bult, ruim een voet 

 lang, en staat in den grond een rondvormige toeloopende trachieten waterbak, dien ik liet uit- 

 graven, anderhalven voet hoog. 



Bondom de beelden liggen, met aarde vermengd, gebakken steenen en gruis daarvan, als een 

 laag muurtje vormend. Er voor ligt nog een langwerpig- vierkante ophooging van zulke stee- 

 nen, tusschen twee ruwe trachyt-blokken. 



Ruim zestig passen voor men aan de plek komt, is de grond iets hooger; daaruit steken ook 

 een menigte gebakken steenen. Misschien behoorden ze aan een muur. 



Begts van den weg daarheen, in de nabijheid, zag ik nog een pilaarvormig gebouw en tra- 

 chyt-steenen voorwerp, ruim twee voet hoog. En hiermede hebben we alles gezien wat aan 

 en bij het zevental beelden in het bosch van Pengadjaran te zien is. 



