220 



Tegenover den ingang, enkele schreden van den tempel, ligt nog een langwerpig- vierkant bouw- 

 werk van gehouwen steen. Het behoorde ook tot den tempel, en ligt in zijn lengte er tegenover. 

 Men beklom het van het oosten met twee trappen, die regts en links van den naar het wes- 

 ten gekeerden tempeltrap opgingen. Dit wezen nog eenige overblijfselen van een trap van 

 vijf treden bij mijn bezoek uit. Het is boven geheel in ruïne gestort. Daarop stonden 

 waarschijnlijk vroeger drie beelden in nis vormen. Dit althans deden de overblijfsels mij bij 

 mijn eerste bezoek meenen. Bij mijn laatste was alles reeds te zeer verwoest om nog iets 

 bepaalds uit te wijzen. 



Bij mijn eerste bezoek stonden twee linggams ter zijde van den ingang des tempels, maar 

 zag ik daar geen beelden; bij mijn tweede bezoek vond ik er een resi met asceten-kruik 

 en rozenkrans, twee voet hoog, beschadigd, en een fragment van een knodsbeeld. 



Nog lag een niet meer te herkennen beeld-fragment bij den binnenmuur. 



Voor de pasanggrahan van Toempang staan de navolgende beelden. Vier zittende beelden: 

 twee, omtrent anderhalven voet hoog, hebben de handen op de knieën gelegd; twee, iets klei- 

 ner, houden eenig rond figuur, indien het niet hun dikke buik is, daarmee gevat. Zij zijn 

 zeer dik met kalk besmeerd, gelijk ook alle verdere beelden voor de pasanggrahan; hebben 

 bovendien zeer veel geleden, zoodat ze niet juist meer te herkennen zijn. Hun hoofdtooisels, 

 die waarschijnlijk vroeger een soort van kroonen waren, hebben thans veel van opstaande 

 slaapmutsen. Een niet groote raksasa is op het krulvormig leuningeinde eener tempeltrap 

 geplaatst; de andere beelden staan alle op gehouwen tempelsteenen. Een Resi, in de eene 

 hand een asceten-kruik, het voorwerp der andere hand niet meer te herkennen, anderhalven 

 voet hoog. Een Doerga, gewone voorstelling, anderhalven voet. Een klein driehoofdig beeld 

 met vier armen, de benedenhanden op de knieën gelegd, de voorwerpen in de achterhanden 

 gehouden niet meer te herkennen. Een nandi, lomp en zwaar gehouwen, klein. Een staand 

 twee-armig beeld met afgeslagen voeten, kroon en versierselen, twee voet hoog. Een trisoela 

 is tegen het achterstuk gebeiteld. Dit beeld, hoewel van gewone, geenszins van verdienste- 

 lijke sculptuur, is nog het beste van de verzameling. Het staat tegenover de pandopo. Bij het 

 zelve staat nog een nauwelijks te herkennen Ganesa, een voet hoog, en een iets hoogere sym- 

 bolische linggam. 



Een tweede verzameling van beelden vonden wij aan de badplaats Windit, vijf paal oost 

 ten noorden van Malang, de hoofdplaats van het district Pakis. Twee pedestals met symbo- 

 lische joni's, anderhalven voet in het kubiek omtrent. De eene is eenvoudig met glad lijst- 

 werk boven, en beneden omtrokken, de andere echter zeer en eigenaardig versierd. Op eene 

 zijde is een garoeda en relief gebeiteld; een menschelijke figuur met vleugels, vogelklaauwen 

 en monsterbek. Beide andere zijden zijn ook met bloem- en lofwerk, in een vierkant vak, 

 bebeiteld; de tuit wordt door een ornament als gedragen, en de omloopende band van het bo- 

 venvlak is insgelijks met lofwerk gevuld. Zij staan aan den waterkant 



Op de ommuurde badplaats, tegenover de pasanggrahan, vond ik nog het bovenste gedeelte 

 van een beeld, anderhalven voet hoog, dat een kroon met vleugels draagt, een tjakra in de 

 eene, en een gevleugelde sangka in de andere hand houdt; in de derde hand heeft het een 



