224 



Wij hoorden, het onderste terras is zes voet hoog. Het tweede heeft eene hoogte van elf en 

 een halven voet, het derde van vijf voet, terwijl de poort, als het hoogste gedeelte nog van de 

 tempelruïne, tot iets meer dan negen reikt, zoodat de gansche hoogte bijna twee en dertig voet 

 is. De poort heeft inwendig, bij een breedte van twee voet vijf duim, een diepte van vier 

 voet acht duim en een hoogte van zes voet. Men gaat vijf treden van het westen daar- 

 naar op; dan weder twee, drie treden af: dit laatste echter vroeger; want de tempel is met 

 zijn vloer daar geheel Aveggestort. Men ziet van uit de poort- vestibule in een diepte, die 

 duidelijk uitwijst, dat geenszins de tijd of de krachten der natuur die gegraven hebben, maar 

 ook menschenhanden, evenals op het voorpleintje. 



Het is zeer waarschijnlijk, dat de tempel een put heeft gehad; daarin heeft men voorze- 

 ker ook voorwerpen van waarde gezocht. 



Alleen staan nog tot beneden de hoogte der poort de muren der westzijde en het voorste 

 gedeelte, echter zeer afgebrokkeld, der noord- en zuidzijde. De dikte der nog overige tempel- 

 wanden is bijna vijf voet. De stijlen en het dekstuk der poort zijn vlak, maar met veel 

 bloem- en lofwerk bebeiteld, waarin op iedere zijde boven elkander twee fantastische dieren 

 worden gezien. 



Boven den ingang, juist in het midden, heeft men een langwerpig vierkantje glad gelaten, 

 als wilde men daarop later een jaartal of iets anders beitelen. 



Thans gaan we er toe over om eenigszins de basreliefs van Djogo's tempelruïne te be- 

 schrijven. 



Wij vangen aan met de bovenste, nog overig op de frontzijde of westkant van den tem- 

 pel en op een klein gedeelte der zuidzijde. Voor de poort staande, ziet men regts aanstonds 

 twee reuzen, boeta's, raksasa's, kenbaar aan hun slagtanden en ronde puilende oogen, naakt, 

 met slangen om den hals; de een houdt een kort zwaard tegen de heup gedrukt, de andere 

 heeft een korte knods, met knoppen aan de uiteinden, in het midden gevat. Hun hoofden 

 zijn naar elkander gewend. Al zamen sprekende schijnen ze hun weg te gaan. Hun ge- 

 rekte ooren met lange gaten zijn zonder sieraden. Hun haar is om het hoofd door een soort 

 van diadeemband bevestigd, staat op of hangt achterover. Bij beiden is hun sexuale, thans 

 beschadigd, zeer groot en duidelijk gebeiteld. 



Een vlakke smalle lijst scheidt hen van een geheel verschillende voorstelling. Twee zoo 

 groot mogelijk voorgestelde boeta's liggen als door vrees en onweerstaanbare magt neerge- 

 worpen op den grond, met de eene hand zich op den grond steunende, de beenen onder 

 zich of in de hoogte geslagen. De andere hand is als dreigend opgeheven. Eén houdt daarin 

 de korte knods of staf met twee knoppen gevat. Ook zij dragen slangen als halssieraden , 

 hebben langgerekte ooren met gaten, zonder sieraden, en zijn naakt, 't Is als of zij in een 

 vlammend vuur liggen. Overal om, boven en tusschen hen ziet ge vlamfiguren gebeiteld, 

 die zeer goed een voorstelling daarvan zouden kunnen zijn, maar dewijl we diezelfde figu- 

 ren op zoo vele andere plaatsen, waar moeielijk aan de voorstelling van een vlammend 

 vuur kan gedacht worden, gedurig terug hebben gevonden, durven we er ook hier geen 

 vlammen in zien. Misschien moeten ze als aanvulsel-figuren beschouwd worden. Op de bas- 



