228 



dragen iets in de hand, andere houden die in de zijde, of de arm hangt langs het ligchaam neer. 



Op de zuidzijde, die vijf vlakken heeft, zien we op het eerste een boogschutter in gestrekte 

 houding, zeer beschadigd, daarnaast een bergfiguur; verder een menigte slangen door elkan- 

 der gewoeld tot aan den bovenrand; te midden daarvan staat een beeld met monsterachtig ge- 

 laat en uitgestrekte, als gebiedende, hand. De voorstelling is zeer onduidelijk; ik zie daarin 

 slangenkoppeu ; het kon echter wezen dat niet alle slangen zijn, maar de golvende figuren 

 ook wolken of zee moeten voorstellen. 



Op het volgende vlak staan een beeld met hoornvormig hoofddeksel en een met hoog rond 

 tooisel, dat door banden overkruist wordt, tegen elkander te spreken; twee dienaren, dwerg- 

 beelden, staan achter het eerste; boven is een loopend beeld met olifantskop door wolken 

 omgeven; verder is aan die zijde nog een bergfiguur, een beeld op een been staande, het 

 andere er tegen geslagen, en boven een klein naakt mannelijk beeldje; daarnaast, als kroon- 

 stuk voor het op een been staande beeld, een monstergelaat, waaruit ter zijde afhangende 

 halve ligchamen met de gehoornde koppen van stieren. Zonderbare vereeniging! Het beeld 

 wordt gevolgd door twee knodsen-dragende dienaren. Achter het andere beeld ziet men nog 

 twee kleine pandopo's boven elkander, daaronder en tot het einde bloemen en boomen; 

 verder drie kleine beelden, die achter elkander als op hooger treden van een trap boven die 

 boschvoorstelling staan. 



Derde vak. In het midden een pandopo; vier beelden zitten er in; tusschen hen staat 

 een tafel, vier kleinere dwergbeeldjes er onder, die druk met elkander in gesprek schijnen. 

 Aan de eene zijde drie], met de armen loodregt langs het ligchaam neerhangende, die daar 

 al zeer lam staan. Aan de andere zijde een groot en een kleiner beeld als volgeling, die naar 

 de pandopo komen. 



Het vierde vak. Een Hindoe-tempel, aan de eene zijde zestien beelden, waarvan het veertiende 

 op een vierkanten zetel zit, en door het zestiende, dat daarvoor knielt, vereerd wordt. De 

 meeste overige beelden staan ook met de armen loodregt langs het ligchaam neerhangende; 

 een enkel heeft een hand in de zijde geplaatst of tot de hoogte der borst opgeheven. De 

 ineesten zien elkander in den nek; enkelen staan met het gelaat naar elkander gekeerd als 

 pratende; een schijnt met opgeheven vinger te bevelen, terwijl de ander de handen eerbiedig 

 zamengelegd houdt. Intusschen zien we, vreemd genoeg, boven zijn hoofd hetzelfde kroonstuk 

 als boven het op een been staande beeld, terwijl de meerdere, naar zijn houding, dat mist. 

 Aan het einde komt een zon van onder den bovenrand half uit. Aan de andere zijde 

 van den tempel ziet men nog vier beelden; achter hen nog twee pandopo's boven elkander; 

 nog een derde boven een beeld; verder bloem- en vlamfiguren om de opene plekjes aan te 

 vullen. 



Het vijfde vak wederom beelden zonder actie, boomen en verdere ornament-figuren. 



Op de oostzijde zijn een groot midden- en kleinere zijvakken. Daarop zijn pandopo's vooral 

 voorheerschende, verder aanzienlijken met dwergbeelden als volgelingen. "Van de beelden valt 

 niets bijzonders te zeggen. De groote pandopo's zijn vol zittende beelden gebeiteld. Men 

 ziet ze boven en nevens elkander. Er zijn ook twee Hindoe-tempels, gelijk die nog in ruïne 



