238 



No. 141 is weder geheel verschillend, en heeft het haar naar achteren gestreken , met een band 

 om het hoofd bevestigd, en met lange vlechten over den rug of hangend; zoo ook No. 181, maar 

 met korte in den nek hangende lokjes. No. 137 heeft ook lokjes achter van onder zijn pet 

 uitkomende, en No. 134 langere, gelijk wij reeds hoorden. 



Valt het niet te betwijfelen, dat de beelden van verschillende sculptuur en tijd zijn, of de 

 beelden, ook van verschillende hoogte en krooning, daarom tevens van verschillende, meerdere 

 of mindere vereering waren, wie zal dit bepaald kunnen uitwijzen? Ik voor mij ben wel 

 geneigd te gelooven, dat G-anesa steeds een Ganesa voor zijn vereerders is geweest. 



Nevens de Ganesa-groep is die der Resi's rondom hun Trinawindoe, die hoog boven de an- 

 deren uitkomt, geschaard. Wij deden hen reeds genoegzaam kennen. Wij kunnen er nog bij- 

 voegen, dat allen eene glorie hebben, uitgezonderd het nisbeeld No. 102, Avelks nis echter kan 

 geacht worden die te vervangen; dat verder allen staan op vierkante of vóór afgeronde voet- 

 stukken: ook de zittende No, 106 zit op zulk een eenvoudige plaat zonder eenige verhooging; 

 alleen de zittende No. 105 heeft een padmasana. Allen hebben ook kroonen op, maar die, 

 hoewel onderling verschillende, echter tot twee hoofdsoorten kunnen gebragt worden, toeloo- 

 pende, No. 102, 103, 160 enz., en meer regt opgaande No. 105, 145 enz. Indien de lotusbloem 

 ia kelk of daarmee overeenkomende figuur, als topstuk der kroon, een zinnebeeldige voor- 

 stelling van lingga en joni moet zijn, om nevens de trisoela nog meer hun Siwaïtisch ka- 

 rakter aan te duiden, dan zijn de meesten echter niet daarvan voorzien. Ditzelfde kan ook 

 van de Ganesa's en Doerga's gezegd worden. Zou men ook enkele beelden van onze groep we- 

 gens afwezigheid van koendie of aksamala geen resi willen noemen; ik moet hun dien naam 

 blijven geven, tot meer voldoende redenen mij van het tegendeel zullen overtuigen. 



Wij komen thans tot de groep der drie vier-armige zittende beelden No. 107, 108 , 209. Wij 

 hebben bij het gezegde niets meer te voegen, dan dat No. 107 en 109 uit den tuin van het 

 residentie-huis te Samarang, en No. 108 van voor het residentie-huis te Pekalongan zijn. 



Met hen hebben zitting nog drie twee-armige zittende beelden No. 147, 192, 201, op de gewone 

 wijze versierd, maar zonder kenmerkende attributen. De handen liggen in Boeddhahouding op 

 de knieën, No. 192 en 201 palmen naar boven, No. 147 regterhand waarschijnlijk om de knie ge- 

 slagen, linker met de palm naar boven, de hand toegeknepen. Wij kunnen in hen niets anders 

 zien, dan beelden van afgestorvenen, heilig verklaard, gediviniseerd; •'t geen geheel overeen- 

 komstig den geest van het Javaansch volksgeloof is, gelijk wij reeds onder de resi's opmerkten. 



We komen thans tot een groep beelden, die we niet beter kunnen kenmerken dan door den 

 naam van fantasie-beelden. Hun nummers zijn 123, 163, 164, 172, 185, 186, 187, 188, 190. 



Van No. 123 vraagt de beredeneerde Beschrijving //Siva met Parvati?" Ik zou die vraag 

 niet gaarne met ff ja" beantwoorden; want ge ziet noch aan het mannen- noch aan het vrouwen- 

 beeld ook maar het minste teeken of attribuut dat u aan den een of ander van beiden zou 

 kunnen doen denken. Bovendien, deze voorstelling van een manen vrouw, zeer teeder en el- 

 kander omvat houdende nevens elkander gezeten, echter geenszins verliefd maar ernstig uit- 

 ziende alsof godsdienstige gedachten en geenszins ook maar de minste vleeschelijke gedachte hen 

 vervulden, komen meermalen op Java's oude tempels, vooral op de basreliefs van Boro-Boedoer, 



