287 



rotsen van Mavaleporam uitgehouwen. De laatste liggen vijf en dertig mijlen bezuiden Madras 

 op de oostkust, de laatste nabij Dauletabad, noordelijker, niet zoo ver van de westkust van het 

 groote schiereiland Hindostan. Verre van elkander gelegen, is het verschil tusschen de ver- 

 diensten van beider sculptuur, naar de platen te oordeelen, ook zeer groot. Die van Ellora 

 winnen het verre van die te Mavaleporam. En geen wonder: van de eerste toch wordt ge- 

 tuigd: ,/the superiority of these sculptures is universally acknowledged by all who have 

 visited these stupendous excavations, as well as their antiquity over perhaps any other building 

 now existing in India" ('). Zij worden daar ook gezegd te zijn „of superior execution to those 

 at Elephanta" nabij Bombay. 



De beelden, inde levende rots uitgehouwen, zijn, gelijk ook die van Mavaleporam over 't alge- 

 meen, van zeer veel grooter voorstellingen dan die van Boro-boedoer's of Java's andere basre- 

 liefs. Beiden bevestigen ook 't geen wij hiervoren zeiden, dat, even als die van Java, ook de 

 beelden van Indië uitdrukking des gelaats en der spierkracht missen. Ze komen nog in meer 

 overeen. Het trof ons bij nadere aanschouwing steeds meer te ontdekken, hoe de beelden, zoo- 

 wel van Ellora als van Mavaleporam, in houding des hoofds en der handen, in hun zitten en 

 staan een bijzondere overeenkomst met die van Java's basrelief-beelden vertoonden. Diezelfde, 

 nu eens meerdere dan eens mindere, uitbuiging der heup, de eene hand daarop geplaatst, de 

 andere opgeheven. Het komt mij daarom voor, dat de beelden van Ellora, Mavaleporam en 

 Java, ook verschillend in sculptuur-verdiensten, van ééne school zijn. Van beide plaatsen in 

 Indië zijn ze echter veel minder versierd dan die van Java. Zij zijn naakter; ook de kasiha is 

 hun meest gewone dragt, maar met minder zwier van bogten gedragen. Staande beelden van 

 Mavaleporam beneden die van Boro-boedoer, Prambanan en nog zoovele andere Hindoe-caucasische 

 van Java, die van Ellora hebben geen voortreffelijkheid boven hen, indien ik mag gelooven, 

 dat hetgeen ze boven hen zouden hebben door diepte en schaduw van sommige voorstelling, 

 en door het bijzonder fijne van de lijnen des lichaams en gelaats, geenszins hun eigendom is, 

 maar door de teekenpen of graveernaald hun geleend. Moor geeft ons in zijn Hinclu pantheon 

 (1) nog een afbeelding van Boeddha op een lotus gezeten, omringd van vereerende beelden en 

 ornament werk, uit den grottempel van Karly tusschen Bombay en Poena, en zegt tevens dat 

 de grottempels van Ellora en Karly beiden zijn //as to form and proportion of more refined 

 #and elegant construction" dan andere grottempels in dezelfde landstreken. Maar als ik die 

 plaat van Karly bij hem vergelijk met die van Ellora zoo even vermeld, dan zijn deze of te 

 zeer opgesierd, of die van Moor, trouwens ook maar in algemeene lijnen gegeven, beneden de 

 waarde van het orgineel gegeven. Moor geeft in zijn Ilindn pantheon de schoonste platen naar 

 teekeningen. — Overigens kunnen de Indische goden, ook op Java gegeven, niet alleen gerust 

 wedijveren met die door hem naar steenen of metalen beelden in Indië afgebeeld, maar over- 

 treffen die ook zeer dikwijls. Wij willen echter gaarne gelooven, dat Moor ons slechts een 

 zeer klein gedeelte van Hindostan's godenbeeldenschat op zijn platen laat zien. Zijn Boeddha's, 

 uit steen gehouwen, zijn wel grooter, maar ook veel minder in uitvoering dan die van Java. 



C 1 ) BI. 327. 



