29 
gelukkig niet zoo zeer als zeevoogd in verwoestende oorlogen, maar meer als uitmuntende 



in de kunsten des vredes en als bevorderaar van mildere beginselen, welke hij tijdens hij 
aan hoofd der koloniën en marine stond, in werking heeft doen brengen en welke nu 
reeds hunne vruchten afwerpen. 
_ _H. van Dazen had zich in het geneeskundige eenen gunstigen naam verworven door zijne 
geschriften. Hij is gevallen als een slag toffer a menschlievendheid tijdens eene epidemie 
van gele koorts te Paramaribo. 
_ Nog naauwelijks een paar maanden geleden ontving men hier het droevige berigt van het 
afsterven van G.J. van Runevern. Na eene schoone loopbaan van militairen en letterkun- 
digen roem in Nederland, kwam hij herwaarts als chef van het artilleriewezen. Veel mogt 
de wetenschap nog verwachten van zijne talenten en ijver, maar de kiem des doods ontwikkel- 
‚de zich sedert lang in hem en eene uitterende ziekte, welke reeds meerdere leden zijner fa- 
milie had neergeveld, noodzaakte hem, na enkele jaren verblijfs alhier, zijne gewigtige be- 
. neder te leggen. Naauwelijks in het moederland teruggekeerd, nam zijne ziekte 
E zoodanig ernstig aan, dat zij binnen weinige weken een einde aan zijn le- 
ven maakte. : 
Zoo ook werd eerst kortelings alhier het berigt ontvangen van het overlijden van G. H. 
_ VAN Senpex. Zijne letterkundige werken hadden zijn naam zeer gunstig bekend doen wor- 
den, en de dood trof hem, terwijl hij bezig was met de bewerking zijner reis naar het Hei- 
L lige land, welke hij in het gevolg van H. K. H. Prinses Marranne der Nederlanden had vol- 
bragt. ú 
Te. vAn SwinpeRen sluit de rei der mannen, welker verlies als korrespondenten, het Ge- 
nootschap in het jaar 1851 heeft te betreuren gehad. De hoogleeraar P. Horsrepe pr Groor 
heeft zijn nuttig leven, uitvoeriger dan hier kan plaats hebben, herdacht, in een berigt, 













voorkomende in de Handelingen der jaarlijksche algemeene vergadering van de Maatschap- 
pij van Nederlandsche letterkunde te Leiden, gehouden den 19den Junij 1851. 
_ Ta. van Swinpeaen werd den 13den September 1784 te Groningen geboren. Zijnen eersten. 
letterkundigen arbeid van beteekenis schreef hij als student in 1805, namelijk zijne » Dis- 
sertalio Juris Groningani de famulis domesticis.” In hetzelfde jaar promoveerde hij in de na- 
tuurlijke wijsbegeerte, na te hebben verdedigd eene » Dissertatio de atmosphaera ejusque in 
colores actione,” Een jaar later promoveerde hij insgelijks in de regten op eene disserta- 
tie »de Legibus’ en met het houden eener rede »De Platone, optimo in legibus condendis 
principis magistro.” In 1807 werd hij benoemd tot schoolopziener, en weinigen slechts heb- 
ben meer lof verdiend dan hij, in zijnen heiligen arbeid voor de verlichting en veredeling 
des volks. Zijne benoeming tot hoogleeraar in de natuurkundige wetenschappen volgde in 
1814. Behalve door zijn onderwijs verwierf hij zich na deze verheffing groote verdiensten 
door de stichting van het Museum der hoogeschool te Groningen en door de zucht, om 
elk, die in letteren en wetenschap groot en goed was, al wat voor het vaderland en de 
menschheid belangrijk en weldadig is, te gedenken en te vereeren en al wat tot verlichting, 
