





















12 
zijnen vassaal, zoo verbolgen, dat hij aanstonds het zamenstellen beval van eene n 
vloot, en vaneen leger, sterk 80,000 mannen en 400 olifanten, dat, overland door het s 
eiland, op Pahang zoude afgaan, als zijnde de vorst van het rijk mede in het belang van. 
lakka overgehaald, door de belofte van een huwelijk met de dochter van den vorst der ns 
ontstaan, en keerde hierop weder terug, van waar het elo was, ot & ond 
maal een krijgstogt door was mislukt geworden. Dit viel voor, ongeveer 1509 
en dus kort vóór de komst der Portugezen. De heerscher van Siam beval daarna op 
de uitrusting van een leger, om Calantam, en van eene vloot, om Malakka te v 
gen; ook deze krijgstogt kwam te vervallen, door de verovering van laatstgemelde 
door de Portugezen, die een gezantschap naar Stam zonden. 
S 12. Wij hebben opgemerkt, dat alle handel drijvende volken van Zndië op Ma 
voeren; hier was de stapel van alle voortbrengselen uit het oosten en westen. Eene 
van. Shen Archipel, voortbragt, werd hier beneden Maar zoodra de porten in 
gekomen waren, verminderde deze welvaart, daar de handel belemmerd werd, en verschei- 
dene handelswegen gestopt werden, vooral die van Persië, Arabië en Guzeratte, langs de 
Ploode zee. | 
S 13. Wat aangaat den toenmaligen beheerscher van Malakka, deze heette Moraumen. 
voerde den titel van sulthan. De Portugesche historieschrijvers doen hem voorko 
een dwingeland, die uit lust tot heerschen, zijnen broeder, zijnen neef, en zelfs zijne eì ie 
gene vrouw van het leven beroofde, en niet minder de kooplieden knevelde en a 
waarom er velen de stad ruimden. Het vervolg der geschiedenis zal doen zien, dat hij 
bij geen moeds genoeg bezat, om den vijand te wederstaan. Hij had een’ zoon, prins Â 
genaamd, en eene dochter, welke hij voornemens was aan den vorst van Pahang uittehu 
welijken, die zich tijdens de komst der Portugesche vloot juist tot dat einde te Malakka bevon 
S 14. Vele vreemden te Malakka waren bevreesd voor de gevolgen der vijande 
met de Portugezen. Onder de Guzeratters was er één, die; destijds Shah Bandara gewor 
een der voornaamste ingezetenen was, en in den raad zat, welke door den sulthan v 
bijeengeroepen, om over de tegenwoordige omstandigheden te raadplegen. Toen nu © 
vroeger gemelde Bengalees, Toran Banpam genaamd, van ArsuQunmrqur een laatst antwoe 
erlangd had, hield gezegde Bandara aan, om al de Inlandsche koopvaardijschepen van 
manning en geschut te ontblooten, tot verdediging der stad. Anderen in den raad, wa 
van gevoelen, dat men de Re rngent Portugezen loslaten, en eene som gelds als bn 
ding aanbieden moest. Doch men konde hierover tot geen besluit komen. Ä 
Ook de onderkoning Arruguerque wist nog niet bepaald wat hem te doen stond. Hij 
