








15 
$ 17. Onder de schikkingen, die hieruit voortvloeiden, behoorde die, dat de stad Ma- 
lakka werd verdeeld in wijken, en deze gesteld onder afzonderlijke opperhoofden. Onder 
deze was de reeds vroeger gemelde radja Urmmuris, een Javaan. Hij had lange jaren binnen 
‘Malakka gewoond, en was er door den handel zoodanig rijk en magtig geworden, dat men 
em als den eerste naast den sulthan, in goederen, slaven en familie, rekende. Zijne zonen, 
‘behuwdzonen en dienaren, beliepen het getal van tien duizend; onder dezen waren be- 
‘grepen al de Javanen van Zoeban, Japara en Soenda, die zich als handelaars onder uijn 
gezag gesteld hadden. Zijn omslag van schepen, goederen en vrouwen was te groot, om 
hem on de stad eene woonplaats te doen aanhouden, weshalve hij eene voorstad bewoon- 
‚de, met al de zijnen; deze voorstad heette Upij, en was op zichzelve eene stad, magtig 
door koophandel en volk. Te dier tijd was Urrwuris reeds ongeveer 80 jaren oud; hij was 
‚stonds bij de komst der Portugezen onder hunne bescherming, en verkreeg van Arsuquerqur 
den vorst niet zeer genegen, en daar hij een schrander man was, stelde hij zich al aan- 

















eenen veiligheidsbrief, voor hem en al zijne huis- en hofgenooten. De Portugesche bevel- 
hebber wist wel, dat hij geen Maleijer maar een Javaan was, doch alzoo hij met geen op- 
regt hart jegens hem te werk ging, rekende hij er hierdoor op, van zooveel minder vijan- 
den te hebben. Aan de andere zijde der stad, ten oosten, woonde een ander Javaan, 
die wel minder magtig was dan Urtmuris, maar toch een groot gezag in een uitgestrekt 
gedeelte der voorstad uitoefende, Hij heette Torän Carascar, en zijn verblijf heette ller; 
hij had onder zich de Javanen van Grissee en uit die streken. Aan deze twee opperhoof- 
den was de verdediging hunner wijken toevertrouwd; aan Urrmurrs die van Upij, aan Caá- 
zAscar die van Zler, de plaats waar het vorstelijk verblijf stond. Een ieder had in zijne 
wijk volkomen magt, zonder dat de sulthan daarin iets te zeggen had. Maar daar de brug 
over de rivier, die de stad Malakka in tweeën deelde, eene plaats van veel gewigts was, 
deed de sulthan aldaar een groot houten werk oprigten, versterkt met geschut, en stellen- 
de het bevel daarover onder Torän Basan. Op andere plaatsen, en langs den zeekant, 
werden andere bevelhebbers geplaatst met het noodige geschut. De prins Aranin en de vorst 
van Pahang stelden zich aan het hoofd van eene drom volks, om te kunnen aanrukken 
op de gevaarlijkste punten. De sulthan zelf nam het bevel over eene drom op zich, die 
hem, met de olifanten, tevens tot lijfwacht zoude dienen, en waar het meeste gevaar was, 
zoude kunnen bijspringen. De meeste gal ge wat hun te wachten Om voer- 
Kelten echter le de ult een SE uit, opdat niemand zich aan de verd 
diging zoude onttrekken. 

