


27 
piet zoude verlaten, maar nu en dan tet voor de rivier Moeära bij Malakka komen, ten 
einde voor de schepen, die te zijner hulp van Java komen zouden, te waken en aan de 
 bezendingen naar Malakka afbreuk te doen. 
De kapitein van Malakka, Rur pe Brrro Paraurm, kreeg door verspieders van dezen brief 
kennis, toen te gelijker tijd reeds eenige schepen van Java tot ondersteuning van Kwerir 
waren aangekomen, Dien ten gevolge rustte men zich uit, om ook deze versterkingen 
aan te vallen. Ferranpo Perez ging de Javanen hier spoedig opzoeken, maar daar deze al 
hunne vaartuigen tot een bolwerk op het strand gezet hadden, landde Perez op eenigen 


afstand daarvan, en viel den vijand van ter zijde aan. Kwerim verzon hier eene krijgs- 
list. De hoofdmagt in een boschachtig terrein verborgen hebbende, deed hij slechts een klein 
getal optrekken tegen de Portugezen. Deze, hierdoor misleid, vielen in den strik en le- 
den eene nederlaag, waarbij 12 man sneuvelden, en onder deze, Rur pe Aranmgo. 
À ‚ Dit ongeval deed den moed der Javanen herleven,en zij waagden zich tot nabij Malakka. 
De verdreven sulthan, den uitslag van Par: Kwertim zelven vernemende, vatte hierdoor nieuwe 

hoop en zond zijnen admiraal ter hulpe af. Fervanpo Prraz bezocht hem evenwel spoedig aan 
de rivier Moeüra. Laxamana, een goed krijgsman en alleen het voornemen hebbende Ma- 
mud vrees aan te jagen, zonder zich in een gevecht te willen mengen, verliet terstond, op 
de tijding van de aankomst der Portugezen, de Moeüra, en zeilde naar het naauw van 















Singapoera, waar hij verzekerd zijn kon, van niet zoo spoedig te worden verjaagd. Voor 
dat hij echter Singapoera bereikte, wist Perez den admiraal Laxamaxa op het spoor te 
komen, ten gevolge waarvan deze nabij eene breede inham de wijk nam, om zich aan 
land te verdedigen. Hij deed al zijne ligte vaartuigen op het strand zetten, en digt aaneen- 
sluiten, gelijk een bolwerk, waarop hij geschut plantte. Op eenigen afstand voorwaarts 
bragt hij evenwel eene linie andere booten, die den eersten aanval zouden kunnen weer- 
staan; ofschoon Perez eerst schroomde eenen aanval te wagen, besloot hij er echter later toe, 
en raakte in een hardnekkig gevecht, hetwelk drie uren aanhield en waarbij hij geen an- 
der voordeel behaalde, dan dat eenige vijandelijke booten in brand gestoken werden, ter- 
wijl de Maleijers en Javanen zich dapper kweten, en door hunne van den wal afgescho- 
tene pijlen velen uit de Portugezen verwondden. 
_ De nacht maakte een einde aan het gevecht. Laxamana begrijpende, dat, zoo hij des an- 
deren ‘daags op gelijke wijze wierd aangevallen, er weinig voor hem zoude overschieten, 
daar zijne Javaansche hulpbenden als dolle en onbezonnen menschen vochten, verzon op 
nieuw eene krijgslist, en liet in den nacht en onder de grootste stilte al de vaartuigen op- 
| orten, en aan strand vastleggen, zoodat er een hecht bolwerk door ontstond. Fernanno Pe- 
Rez, bevreesd dat zijn vijand zoude ontsnappen, bezette met zijne schepen de baai, maar 
stond niet weinig verbaasd, toen hij des morgens geen vaartuig, maar alleen de opgeworpene 
versterking zag, tegen welke hij veel volk en krijgsvoorraad meende te behoeven, om die met 
vrucht te kunnen aanvallen. Voor dat de dag aanbrak, deed Laxamana door het landvolk 
op zware bekkens slaan, opdat men daardoor zoude misleid worden, en hij zich al meer 
