98 
























lijk DE eenen aarden tijd Laxamana aan te tasten, daar de teile te mr was, 
Malakka, bij het mislukken hunner onderneming, in gevaar zoude kunnen komen. Dien: 
gevolge werden de vaartuigen der sterkte den ganschen dag beschoten, en des nachts deins e 
Penrzz af naar Malakka, waar hij drie schepen vond, door d’ Arrugvergur tot onderstand 
afgezonden , met 150 man, en vele krijgs- en mondbehoeften. oib Ne 
Deze onderstand kwam zeer te pas. Terwijl Perez zich tegen Linxamana bezig nield, 1 
Par: Kwerin, van Kaap Ranchado uit, eenen aanval op eene Portugesche versterking, n 
Malakka, gewaagd en trachtte hij door de uitzending van een aantal kleine vaart 
in dezelfde nabijheid, den vijand afbreuk te doen. Men vatte nu spoedig het voornemen 
om vooraf Kwerim te tuchtigen, en daarna op Laxamana loste gaan; maar vooraf beleg 
de kapitein van Malakka, Rur pe Brrro, eenen algemeenen raad, ten einde de brieven 
overwegen, die van ArsuQuraQur gekomen waren. Deze luidden, dat men aan niets an 
moest denken, dan om de sterkte in de stad van alles wèl te voorzien, en die miet te 
verlaten, al ware het dat de stad zelve mogt worden afgebrand; voorts dat Fensasno Pear 
om geene reden ter wereld zich van zijnen post vóór Malakka mogt verwijderen. Ope tE 
men niet verzuimen zoude, LAxAMANaA te bestrijden, en de engten van Sabam en Singap 
vrij te houden, schreef Axsuourrque den gezegden onderstand gezonden te hebben, zooda 
een gedeelte de bewaking der stad zoude op zich nemen, en een ander gedeelte aanvallen- 
derwijs mogt te werk gaan. 7e 
Maar een gevaarlijker vijand stelde zich tegen deze voornemens. Zoo aangenaam de komst 
van onderstand in volk was, zoo drukkend was die voor de mondbehoeften; en da 
aanvoer van levensmiddelen van Java gestremd was, ontstond hierdoor zoo groote — 
dat naauwelijks voor ieder een weinig rijst als dagelijksch rantsoen overbleef. De P: 
gezen leden groot gebrek, maar de Inlanders nog meer, en velen stierven den honge 
dood op de straten der stad, of werden eene prooi van het verscheurend gedierte, in de 
omliggende oorden. Deze hongersnood was oorzaak van eenen stilstand van wapenen. 
Terwijl de grootste schepen ter bewaring van Malakka op de reede bleven, zeilde Pe 
met de andere roeischepen of galeijen, met den meesten spoed naar het naauw van Sing 

poera, ten einde eenige jonken met levensmiddelen, die op dien tijd gewoon waren van 
Java te komen, op te sporen. De Portugesche vlootvoogd nam op dezen togt mede, ec Ô 
Maleijer, getiteld: tommongong Moramnep van Jlalakka, wiens ambt gelijk stond td 1 
van havenmeester. Hij diende voor gids en loods, in de gevaarlijke engten, waar toen nog, 
zooals de Portugesche historieschrijver vermeldt, de raâs der schepen op sommige plaatsen 
het geboomte op de oevers raakten, schoon het naauw van Sabam veel ruimer was, na 
bij den wal van Sumatra. % | 
In eene dezer engten stiet de vloot (sterk 12 bodems) op eene Javaansche jonk, groot 
van bouw, en die het vuur duchtig beantwoordde, doch voor de overmagt- moest onderdoen. | 
