hed AAE > Gn ne 0 
EE Ton 0 oe, 
RT 
JN WA 




























den onderkoning, uit Indië gewacht was. Te dien einde ontbood hij te Bintang bi h 
den radja van het eiland Lingga, zijnde een andere schoonzoon, en deze beide vorsten be k 
sloten nu tot eene uitrusting van 70 vaartuigen en 2,500 man, waarover de radja van E 
Lingga, bekend als een dapper man, het bevel aanvaardde. Hij toog hiermede naar de r 
vier van Campar, waar de radja den storm voorzien en zich versterkt had. Deze bood zul 
ken krachtigen wederstand, dat de radja van Lingga zich genoodzaakt Zag, Lijden ee te 
blokkeren en hem door honger te dwingen. gn NN 
Dus stonden de zaken, toen Joner Borermo in bet naauw van Sabam aankwam, ende 
den mond van een Maleijer den toestand van Aspuran vernam. Terstond ln hij om 
meerdere schepen, die hem onmiddellijk van Malakka werden gezonden. Deze vereenigde 
magt, onder Azrveno, ging de rivier van Campar op, en versloeg, in een scherp gevecht, 
het leger van den radja van Lingga, die zich als een dapper krijgsman gedroeg maar 
niettemin op de vlugt gedreven werd. De radja van Campar, dus bevrijd, ging aan- 
stonds met zijn huisgezin aan boord der Portugesche vaartuigen en zeilde naar Malakka, 
waar hij zijn ambt aanvaardde, onder den titel van Mangkoe Boems. — hak. 
Zes dagen na de komst te Malakka, zond de kapitein Joren p'Arsvoverove de gezegde 
vloot naar Bintang, in de meening, aldaar den verdrevenen sulthan evenzeer te kunnen ver= 
delgen, gelijk hij het den radja van Lingga gedaan had. Deze aanslag gelukte echter 
daar de sulthan zich tezeer versterkt had, en men meerdere magt behoefde, om hem od 
gen. Intusschen smaakte Malakka spoedig de vruchten van deze verandering; de plaats begr a Á 
weldra te bloeijen en de voorname kooplieden, die tijdens het bestuur van Nimarseroran het 
land verlaten hadden, kwamen van lieverlede terug van Java en elders. Deze cold 
van zaken duurde slechts vier maanden. kt 
De sulhtan der Maleijers,—voortaan sulthan van Bintang, — ziende dat vele voorname ze koop= 
lieden van Bintang weder naar Malakka vertrokken, em overwegende, dat wanneer z 
zoo voortging, hij weldra van allen zoude verlaten zijn, dacht een middel uit om den g 
wezenen radja van Campar door geheime wapens te doen vallen. Hij beval aan al 
bevelhebbers om de Maleijers van de genomene vaartuigen voor hem te brengen. Daarop 
berispte hij zijne kapiteins over deze handelwijze, en behandelde de gevangenen met goed- 
heid, hen beklagende als zijne kinderen en onderdanen, omdat zij zooveel van de wreedhe: 
den en mishandelingen der Portugezen te lijden hadden. Hij uitte bij die gelegenheid 
de hoop, dat eerlang aan die slavernij een einde komen zoude, dewijl hij zijnen schoonzoo 
Asnurán, radja van Campar, te Malakka in zijne tegenwoordige betrekking had aangesteld 
en in het vervolg hem hulp zoude zenden, zoodat de Portugezen weldra zouden worden vei - 
delgd. Vervolgens stelde hij de gevangenen weder in vrijheid en verzocht hun den gezeg- 
den radja voortaan zoo veel mogelijk bij te staan. „1 
Daar de vrijgelatenen met deze te Malakka kwamen, verspreidde er zich spoedig een gee 
rucht van verraad omtrent den radja Arnuruan, Heen de zonen van den afgezetten Nie 
| 
| 


NATJETOEËN een geschikt middel tot bereiking hunner bedoelingen toescheen. Zij bragten het 
df 
