
59 
over aan Baárroromro Penestremo, die faktoor was, en onmiddellijk bij den kapitein Jonct 
p'ArsugurRoUE, op de ter dood brenging van den radja aandrong, niettegenstaande Boreruo 
voor de onschuld van Arpurram pleitte, en den loozen handel des sulthans ontvouwde. Het 
mogt niet baten, en door het goud der kinderen van Nrinarserorän werd gezegde radja van 
Campar onschuldig ter dood veroordeeld en onthoofd. Deze moord had droevige gevolgen. 
Velen, bevreesd voor eene dergelijke behandeling, weken uit het land, en daar er geen koop- 
handel meer bleef, kwam er spoedig gebrek en een vreeselijke hongersnood, die Malakka 
andermaal op den rand van deszelfs ondergang bragt (Ì). 
HOOFDSTUK EV. 
1516—1519. BELEGERINGEN VAN MALAKKA. 
Bij de rampen, ontstaan door de droevige gevolgen van den moord aan den radja van 
Campar gepleegd, kwamen allengs meerdere ongelukken om Malakka, — en daarmede het 
hoofdkapiteinschap van den Indischen Archipel, — in gevaar te brengen. Jorar p'ArBuguer- 
que bezat dit kapiteinschap uit naam van den onderkoning, zijnen oom, maar koning Dor 
_Manver besloot dit ambt na den dood van gezegden onderkoning, eveneens uit zijnen eige- 
nen naam te doen bedienen. Toen hij ‘alzoo Loro Soares n'Äreroerra tot onderkoning ver- 
hief, benoemde hij Jorar ne Barro tot kapitein van Malakka in het jaar 1515. Deze man, 
geheel ingenomen met zich zelven en met de aan hem toevertrouwde magt, bragt een be- 
rigtschrift mede, hoe te handelen binnen Malakka, welk bevel hem gegeven was door den 
koning, die van den waren toestand der zaken niets wist. Jorar pr Brrro vond Malakka 
in eenen ellendigen toestand; het openbaar vertrouwen geschonden door den moord aan den 
radja van Campar ; groot gebrek aan levensmiddelen; eene morrende gemeente; misnoegd- 
4 eid over den hongersnood en de gepleegde mishandelingen; en zag zijn eigen leven niet 
zeker. Maar in weerwil hiervan, wilde hij toch de medegebragte voorschriften ten streng- 
ste uitvoeren, zich gedragende naar de inblazingen van baatzuchtige raadslieden, wier be- 
lang niet verbonden was aan den welstand des lands. Zij, die in de dienst van den 
 verdrevenen vorst geweest waren, Ampanaars, Orivares of Barrargs genaamd (pandelingen 
of lijfeigenen), en die door Argvovergur de vrijheid hadden erlangd, werden in strenge 
slavernij geslagen; hun getal bedroeg duizenden. De bezittingen der Maleijers werden hun 
afgenomen, en den Portugezen gegeven. Hun onderhoud werd hun ontnomen. Elk schip 
moest door een’ Portugees gekommandeerd worden, voor de reizen naar andere oorden van 
(1) Joao pre Barros, U Asia Portegueza, ALFONSO D'ALBUQUERQUE. 

