
á 
á 59 
den sulthan ‚ die, om zijne vijanden nog meer te kwellen, zijnen bevelhebber Tsrninrsa van 
de Jhoeara bij zich opontbood, en dezen deed vervangen dooreen ander, Sansorra (Sane 
Sorsa) pr Rapsa, een dapper, ervaren, maar listig Mohammedaan, vermaard onder de zijnen. 
Van uit de Moeara kwelde hij de Portugezen zeer, sneed gestrengelijk allen toevoer af en 
in Malakka kon men dikwerf niet eens de mis bedienen uit gebrek aan wijn. Dit bragt 
ellende en zwakheid onder de bevolking te weeg, en de eenige verkwikking in dien tijd, 
was de komst van twee schepen van Pegu. Doch aan die zorgvolle omstandigheid kwam 
spoedig een einde. 
\__Zoo als gezegd is, hield Sansorra alle vaartuigen tegen, en roofde hetgene hem voor de 
hand kwam, uit naam van zijnen vorst. Een Javaansch koopman verloor op deze wijze zijne 
geheele lading levensmiddelen. Deze man beklaagde zich natuurlijk te Malakka hierover, 
en daar hij een voornaam ingezeten was, besloot men, eenen aanslag op de versterking van 
Sansorea te wagen, zoo van den zee- als van den landkant, onder geleide van gezegden Ja- 
vaan als gids, onderwijl latende verluiden, dat het op het naauw van Sabam gemunt was. 
Op den 1sten November 1519 toog deze expeditie uit, de zeemagt onder Duarte pe Meto, 
en de landtroepen, sterk 200 man, waaronder 120 Portugezen, onder Manveu Farcos. Het 
omliggende terrein (op eenige mijlen van Malakka), was zeer moerassig en onzeker, en bo- 
 vendien met voetangels bestrooid. De aanslag van den landkant werd dus gerekt, maar 
onderwijl liet Mero voortroeijen, en voor de sterkte komende, op de rivier Moeara, opende 
hij dadelijk zijn vuur. De landtroepen, dit hoorende, vorderden terstond hunnen weg, maar 
| verloren weldra hunnen geleider, die eenige malen in voetangels trapte en hierdoor het 
bestieef. Voor de versterking komende, werd Farcor op gelijke wijze aan zijnen voet ge- 
kwetst. In dit oogenblik wankelde de moed der Portugezen, maar een hunner sprak de 
anderen moedig aan, en nu werd de aanval algemeen. Gedurende twee uren verdedigden 
de Maleijers zich dapper; de woede en razernij was aan beide kanten op het hoogste. De 
Binden waren sterk 800 man, en daaronder 300 hoofden of edellieden en ruiterij. Bijna 
allen sneuvelden, en van al de gevangenen was er niet één ongekwetst. Het opperhoofd 
sneuvelde mede. 


_ Na deze overwinning, die gekocht werd met het verlies van weinigen, liet de vlootvoogd Meruo 
al de stukken geschut, ten getale van over de 300, waaronder vele van metaal, er uit ha- 
Ten; maar overigens werd er geen buit gemaakt, daar er niets anders voorhanden was dan 
_ oorlogsbehoeften. Hierna werden al de versterkingen in den brand gestoken. Gaarne was 
men terstond op de legerplaats des sulthanste Pago afgegaan, maar de rivier (Ì), waar 
langs men daar heen moest opkomen, was afgezet met paalwerk, dat slechts naauwe 
_doortogten had en afgesloten kon worden. Toen de vlootvoogd Mero voor de rivier 
van Pago kwam, vond hij zoo vele hinderpalen, dat hij een gelijken aanslag te dezer 

(1) De sterkte van Moeara stond aan den ingang der rivier van dien naam, op 5 mijlen zuidoost van Malakka, Hooger do 
rivier op, en aan eenen tak van den stroom, stond Pago op 5 mijlen verder. 

