15 
Het schijnt, dat de natuur, bij vele hooge en platte doch verticaal zwemmende vis- 
schen, den jeugdigen leeftijd, waarin de spieren des ligchaams nog zoo weinig ontwikkeld 
zijn en het ligchaam nog zoo weinig vastheid bezit, te hulp heeft willen komen, door 
er eenige vinnen te verlengen, eene verlenging, noodig om aan het evenwigt en de bewe- 
gingen der jonge dieren meerdere zekerheid te geven. Van dergelijke ontwikkelingste- 
ruggangen heb ik reeds in vroeger openbaar gemaakte verhandelingen melding gemaakt. 
Zoo toch worden de rug- en aars- en buikvinnen van de Platax-soorten betrekkelijk 
korter, naarmate zij in ouderdom toenemen en hieronder zal nog blijken, dat overeen- 
komstige verschijnselen plaats hebben bij de hooge en zeer platte soorten van Caran- 
goïdes. \ ; 
De genera Olistus, Blepharis, Gallichthys en Scyris behooren, mijns inziens, terug ge- 
bragt te worden tot het groote geslacht Carana en wel tot die afdeeling van hetzelve, 
‚welks soorten ik voorstel onder den geslachtsnaam Carangoïdes te vereenigen. 
Het is mij namelijk gebleken, dat de kenmerken, op welke deze 4 geslachten zijn ge- 
grond, voor hen van geen genoegzaam gewigt zijn en dat zij zelfs miet eens kunnen die- 
nen ter bepaling der soorten. 
Zoo is draadvormige verlenging van eenige rugvinstralen bij Olistus eenvoudig een ken- 
merk van het mannelijke geslacht bij eenige soorten van Carangoïdes. — Olistus atropus 
GV. is het mannetje van Caranr nigripes GV. — Olistus Rüppeliiù GV. even als Olistus mala- 
baricus CV. het mannetje van Caranv citula GV. 
‚ Het geslacht Blepharis is insgelijks niet voldoende als geslacht te kenmerken. Den ru- 
dimentairen of verborgen toestand der doornachtige rugvin ziet men ook bij andere Caranx- 
soorten en evenzoo bij Gallichthys en Seyris Cuv., en ook het karakter van draadvormig 
verlengde eerste rugvinstralen schijnt als geslachtskenmerk van weinig gewigt, wanneer 
men in het oog houdt, dat meerdere soorten van Carangoïdes en ook Seyris en Gallichthys 
hetzelfde of overeenkomstige kenmerken aanbieden. 
Opzigtelijk Scyris en Gallichthys valt in de eerste plaats aan te teekenen, dat Scyris 
indica CV. en Gallichthys major CV. den volwassen en middelbaren leeftijd voorstellen 
van dezelfde soort. Ook Gallichthys chevola GV. behoort nog tot dezelfde species en is 
er de zeer jeugdige leeftijd van en het komt mij zelfs waarschijnlijk voor, dat ook Scy- 
ris alewandrina CV. en Gallichthys aegyptiacus Ehr. GV. tot geene andere soort be- 
hooren. Bij deze merkwaardige soort heeft weder iets overeenkomstigs plaats, met hetgeen 
ik van. Stromateus niger en eenige soorten van Platax heb aangeteekend. Bij de zeer jonge 
individu’s zijn de buikvinnen verlengd tot zeer lange draden, die tot ver achter de staart- 
vinnen reiken. Deze jonge individu’s noemde Cuvier Gallichthys chevola. Ook deze buik- 
vinnen verwelken naar mate het dier ouder wordt, Nog terwijl het dier als jong te be- 
schouwen is, hebben de buikvinnen haar draadvormig karakter verloren en reiken zij nog 
slechts als spitse vinnen tot over de aarsvin. Het vertegenwoordigt dan Gallichthys major 
GV., doch ouder wordende, blijven de buikvinnen meer en meer in ontwikkeling terug 
