16 
of neemt hare ontwikkeling eene andere rigting, en hoezeer deze vinnen zelfs bij de oudste 
individu’s niet schijnen verloren te gaan, zie ik ze toch bij min of meer volwassen exem= 
plaren betrekkelijk zeer verkorten stomp afgerond, zoodat zij niet meer gelijken op dezelfde 
vinnen bij de jeugdige dieren. Scyris indica CV. behoort tot deze oudere individu’s. 
Even groote veranderingen ondergaat de doornachtige rugvin dezer soort. In de jeugd 
is zij als volkomene hoezeer kleine vin te beschouwen, met vlies tusschen de doornen. Tij- 
dens de verdere ontwikkeling des diers gaat echter eerst het tusschendoornsvlies verloren, 
terwijl de doornen zich nog slechts als korte beenige punten boven den rug verheffen. 
In verderen leeftijd zijn ook deze beenige punten niet meer te herkennen en wordt de 
rug, ter plaatse der eerste rugvin, geheel glad. Deze drie toestanden beantwoorden ins- 
gelijks aan hetgeen men bij Gallichthys chevola GV., Gallichthys major CV en Seyris in- 
dica CV. waarneemt. | 
Het blijkt alzoo reeds dadelijk, dat Scyris indica CV. als gan en als soort behoort 
te vervallen. 
Dat zelfs ook Gallichthys als geslacht niet kan behouden blijven, rust op dezelfde gron- 
den als waarom Blepharis behoort te vervallen, terwijl het voorname verschil tusschen 
Blepharis en Gallichthys, door Cuvier opgegeven, bestaat in de meerdere hoogte van het 
profiel bij Gallichthys; een kenmerk, wat van geringe waarde is, hoogstens kan dienen _— 
ter onderscheiding van soorten en zelfs hierin nog slechts met omzigtigheid is te bezigen. 
Wat alzoo bij Stromateus niger Bl. gebeurt met de buikvinnen, heeft plaats bij sad 
goïdes gallichthys Blkr. met de doornachtige rugvin. 
Opmerkelijk staat hier tegen over de evenredig grootere ontwikkeling der borstvin- 
nen met toenemenden leeftijd bij vele soorten van Makrelen met gewapende zijlijn. De — 
borstvinnen zijn hier bij de jongere individu’s betrekkelijk korter dan bij de oudere, ont= _ 
wikkelende zich na den jeugdigen leeftijd vooral de voorste stralen dezer vinnen. sk 
Toont eene naauwkeurige waarneming aan, dat de geslachten Gallichthys, Seyris en 
Blepharis behooren te vervallen, ik vermoed ook, dat eene gezette waarneming tot het-- 
zelfde oordeel zal leiden over de genera Argyreiosus, Vomer en Hynnis van Cuvier, van 
welkeik ik echter geene enkele soort bezit. 
Ik zie niet in, waarom Zeus vomer L. tot een van Gallichthys verschillend geslacht is 
verheven onder den naam van Argyreiosus. De verlenging van een of meerder rugdoor- 
nen is daartoe niet gewigtig genoeg. Daar het tandenstelsel dezer soort door Cuvier niet 
beschreven is, kan ik mijn vermoeden niet tot zekerheid brengen, dat zij behoort tot mijn 
genus Carangoïdes. Ook het geslacht Vomer van Cuvier schijnt geheel met Carangoïdes 
zamen te- vallen. Het tandenstelsel schijnt er hetzelfde te zijn als bij Carangoïdes, alhoe- 
wel Cuvier geen gewag maakt van gehemelte-tanden (wel van ploegbeentanden). 


