19 
of aarsvinnen en bij geene enkele soort zie ik eenigen vindoorn of straal draadvormig: ver= 
lengd. Bovendien is de bovenkaak niet of naauwelijks uitstrekbaar. Hiertoe behooren vele 
soorten der eigenlijke Carangues van Cuvier, zoo als Caranv carangus CV., Car. fallax 
Car. GV. pisquetus CV., Car. sem GV. enz. 
Carangoïdes, dus genoemd naar zijne verwantschap met Caranx, bevat talrijke soorten. 
Sommigen hebben tot draden verlengde vinstralen, anderen niet. Bij eenige species be- 
paalt zich de verlenging der vinstralen tot de mannelijke individu’s, terwijl de vrouwelijke 
gewone vinnen hebben. In habitus verschillen zij allen van Selar en Caranx Blkr.; van 
Selar, doordien zij allen hooger van ligchaam zijn, en van Caranx Blkr. doordien de la- 
gere soorten een schuins en geen convex profiel hebben, terwijl die soorten, bij welke het 
profiel zeer convex is, zich dadelijk laten onderkennen door een veel korter en meer za- 
mengedrukt ligchaam. rk 
Ik heb boven reeds ontvouwd, waarom ik van oordeel ben, dat de genera Blepharis, 
Olistus, Gallichthys, Seyris, Argyreiosus, Vomer en Hynnis tot Carangoïdes behooren ge- 
bragt te worden. Tot hetzelvezijn hog te rekenen Caranx fwsus Geoffr, Car. auroguttatus 
CV., Car. gymnostethus GV., Car. senegallus GV., Car. fulvoguttatus CV. Rüpp., Car. 
chrysophrys GV., Car. coeruleopinnatus Rupp., enz. 
Van Letoglossus is mij slechts eene enkele soort bekend, welke ik, als nieuw voor de 
wetenschap, Leioglossus carangoïdes heb genoemd. Leioglossus heeft het tandensysteem van 
Decapterus, doch geene valsche vinnen. In habitus beantwoordt Leioglossus overigens vol- 
strekt niet aan Decapterus, maar heeft veel van de hooge en platte soorten van Caran- 
goïdes en wel het meeste van Carangoïdes atropus Blkr. 
_ Leptaspis heb ik dus genoemd naar de naauwelijks gewapende, kleine, bijkans gladde 
zijschilden der eenige in mijn bezit zijnde soort, welke dezelfde is als Caranx leptolepis 
K.v.H. Im habitus komt dit genus het meest overeen met Selar. 
_ Gnathanodon eindelijk noem ik zoo, wegens zijne tandeloze kaken. Tot dit geslacht 
behooren Carans speciosus CV. en Caranv petaurista Geoffr. Zij hebben een convex doch 
tevens zeer schuinsch profiel , nederwaarts uitstrekbare bovenkaak, beschubte borst en nooit 
tot draden verlengde vinstralen. In habitus houden zij het midden tusschen Caranx Blkr. 
en Carangoïdes Blkr. 
Het geslacht Stromateoïides heb ik gevormd uit soorten van het tegenwoordige genus $tro- 
mateus. Zooals ik boven reeds heb gezegd, heeft Stromateus niger Bl. in jeugdigen leef- 
tijd duidelijke, zelfs betrekkelijk lange buikvinnen. Niet zoo twee andere soorten van 
Stromateus mijner verzameling. Deze twee soorten, door Cuvier als # beschreven onder 
de namen Séromateus griseus, Strom. securifer, Strom. atous en Strom. albus, missen de 
buikvinnen zelfs in haar eerste levensperiode en onderscheiden zich daardoor reeds aan- 
merkelijk van Stromateus niger Bl. Bovendien echter verschillen deze soorten nog te zeer 
van laatstgenoemde, dan dat ze onder een zelfde geslacht gerangschikt zouden kunnen blij- 
