













16 
diametro 8 fere in longitudine capitis (1); rostro truncato oculo breviore; maxilla superiore sub oculi 
so ventre convexiore; squamis lateribus 36 p. m. in serie longitudinali; linea laterali singulis squami 
4 ad8 radiatim dispositis notata; pinna dorsali postice in anteriore corporis dimidio sita, acuta, e 
ralibus acutis 13 in longitudine capitis ventrales non attingentibus; ventralibus initio dorsalis oppositis, capite 
duplo brevioribus; anali dorsali longiore, acuta, emarginata, corpore minus duplo humiliore, radio pos 
paulo producto; caudali lobis acutis 4 et plus in longitudine corporis; colore corpore dorso coerules 
chalybeo, lateribus ventreque argenteo; limbo operculari posteriore fusco; pinnis dorsali, caudali et anali ! 
cescentibus, pectoralibus ventralibusque flavescentibus. 
B. 26. D. 18. P. 15. V. 1/9. A. 25 CG. 19 et lat, brev. 8 
Synon. Ikan Bulan bulan Mal. Batv. all 
Habit. Batavia in mari et in fluviis. nk 
Longitudo speciminis unici 317”. 
Aanm. De verschillen tusschen deze soort en Megalops indicus CV. vallen meer in 
het oog , wanneer men specimina van dezelfde lengte naast elkander plaatst. Men ont- 
waart dan, dat de oogen bij Megalops macrophthalmus aanmerkelijk grooter zijn, d 
de kop grooter en boller is, dat de bovenkaak minder achterwaarts uitsteekt en onde 
de iris eindigt, dat de schubben grooter en minder talrijk en de buikvinnen korter zi 
Bij twee individu’s van gelijke grootte (815”” en 817”) zijn die verschillen te ove zi 1 
als volgt. Es 
Megalops indicus CV. Megalops macrophthalmus Blkr. 
Kop 4%, maal in de lengte van het lig- Kop 41), maal in de lengte van het ligchaa: 
chaam. Oog 8'/, maal in den kop. Buikvinnen Oog bijkans 8 maal in den kop. Buikvinner 
bijkans 2 maalin de lengte van den kop. 86 2!/, maalin de lengte van den kop. 40 schub: 
schubben op eene overlangsche rei. ben op eene overlangsche rei. É 
Op het einde van het 20ste deel der groote Histoire naturello des Poissons, verklaart 
heer Valenciennes zich er voor, het geslacht Megalops voortaan te beschouwen als eene 
deeling van het geslacht Elops. Hoezeer de groote verwantschap dezer geslachten niet té 
miskennen is, verschillen toch de soorten van Elops en Megalops in habitus zoodanig v 
elkander, dat zelfs een leek ze als zeer verschillende visschen zou beschouwen. Ik ben k 
met den heer Valenciennes eens, dat men aan de verlenging van den laatsten rugvi 
straal hier geene generische waarde kan hechten. Ik vind echter een ander kenmerk c 
de beide geslachten te onderkennen en wat mij van genoegzame waarde toeschijnt. E 
Elops saurus zijn de ploegbeenstanden in twee afzonderlijke groepjes geplaatst, terwijl da 
tanden bij mijne beide soorten van MMegalops tot eene enkele groep vereenigd zijn. Me 

(1) Specimine ejusdem maguitudinis El. ndici CV, 34. 
