12 
SQUALOIDEN. 

























Alle Haaiachtige visschen mijner verzameling behooren tot die groote afdeeling, w elk 
vertegenwoordigers 2 rugvinnen en aarsvin bezitten. Ook is tot nog toe in den Taai ie: 
Ar B geene enkele zonne van anda. Re Sy gen en kee aangetrofien 



vermits er tot nog toe Ee, 8 soorten bij Percha en EN de France schijnen 8 
vonden te zijn t. w. Heptanchus indicus MH., Seymnus (Seymnus) brasiliensis Cuv. 
Scymnus (Laemargus) Labordiì QG. Deze ee strekt zich ook uit tot de niükvlieslooz z 
Haaijen, wordende de familie Lamnae, Odontaspides, Alopeciae, Cestraciontes en À Ke: 
dontes, bij welke allen geen nikvlies aanwezig is, in de geheele uitgestrektheid der Indi- Ö 
sche wateren, van Suez af tot aan den Stillen Oceaan tot nog toe slechts door eene enkele — 
species , Ona glauca MH. van Java, vertegenwoordigd. Î 
Het zijn vooral Scyllia en Carchariae, welke in den Zndeschen Archipel overwegen. EE | 
Van de Zriaenodontes, Scylliodontes. en Mustelì kent men er nog geene enkele species en 
Galei zijn er het eerst door mij ontdekt, doch in slechts 2 soorten, welke bovendien NOg 
zeer zeldzaam zijn. RTE 
Van de 15 familiën van Squaloïden door de heeren J. Murrer en Henze in hunne Sys-_ 
tematische Beschreibung der Plagiostomen opgesteld, zijn er slechts 4 in den Zndischen 
Archipel vertegenwoordigd, te weten, de Scyllia, Carchariae, Galeì en Lamnae. Niette- 
min maken de bekende ene soorten dier familien bijkans een vijfde gedeelte 
uit van alle van de tegenwoordige schepping bekende Sqwaloïden, zoodat deze gewesten 
niet kunnen gezegd worden in rijkdom van soorten daarvan voor eenig gewest der aar 3 
van gelijken omvang te moeten wijken. Van alle Europesche wateren te zamen, welk 4 
uit den aard der maatschappij aldaar oneindig beter onderzocht zijn, zijn ter naauwer- 
nood nog slechts 40 soorten van Squaloïden bekend, waarvan er evenwel ongeveer 80 « 5 
Middellandsche zee bewonen. Het is bij mij echter aan geen’ twijfel onderhevig, dat ik nog Ë 
niet de helft ken der Squaloïden van dezen Archipel. Te Batavva, Samarang en Soera 
baja alleen nam ik reeds 20 soorten waar. 
De heerschende gevoelens omtrent den vraatzuchtigen aard der Squaloïden en hunne 
gevaarlijkheid voor den mensch, worden zeer verzwakt, wanneer men de talrijke Indische | 
Haaijen observeert en ontwaart, dat zij in het algemeen geene zeer groote lengte en om- 
vang bereiken en dat de meeste soorten zich met kleine vischjes en crustaceën voeden. 
Inderdaad de plaatsing van hunnen bek aan de ondervlakte van den kop, de betrek- 
kelijk gewoonlijk kleine opening des beks en de bouw des darmkanaals duiden er op, dat zij, 
hoezeer weinig kiesch in den aard van hun voedsel en allerlei afval van schepen enz. ver- 
slindende, toch niet tot de roofzuchtigste visschen behooren. Zoozijn de soorten van Sc yllium, 
Chiloscyllium, Stegostoma en Sphyrna en_ verscheidene kleinere soorten van Carcharias 
weinig of niet te vreezen. 
el 
