45 
Fam. GALEL 
CArPuT PLANUM ROSTRO ACUTO VEL OBTUSO. Names, APERTURA PALPEBRALIS, RICTUS SULCIQUE ANGULO 
_ORIS UT IN CaARCHARIIS. FoRrAMINA TEMPORALIA PARVA, LONGITUDINALIA VEL ROTUNDA, Denres UTRAQUE 
MAXILLA PLANI, INCISIVI, EXTRORSUM SPECTANTES, MARGINIBUS GLABRIS VEL DENTATIS, Pinna ANALIS PAU- 
LO ANTE, POST AUT SUB PINNA DORSALI SECUNDA. SuLCUS CAUDALIS GONSPICUUS VEL NULLUS. VaALVvUrA 
COLONE SPIRALIS VEL LONGITUDINALITER CONVOLUTA, SQUAMAE PARVAE TRI- VEL OQUADRI-CARINATAE, 
De twee soorten tot nog toe van den Jndischen Archipel van deze familie bekend , 
behooren tot een nieuw geslacht en tot de fauna van Java. 
Heuicareus Blkr. 
Foramina temporalia minima. Pupilla triangularis superne convexa inferne angulata. 
Dentes supramaxilllares margine externo basi vel toti serrati margine interno glabri. Den- 
tes inframaxillares non denticulati, graciles, basi lata. Sulci caudales superior et inferior 
conspicui. Golon valvula longitudinaliter convoluta. 
Dit geslacht behoort geheel tot de familie Garer van de heeren J. Murren en Hentz, 
wanneer men uit hunne diagnose weglaat „tanden in beide kaken gelijk.” De on- 
gelijkheid der boven- en onderkaakstanden bij mijn geslacht is natuurlijk een kenimerk 
van te geringe waarde, om het daarom alleen uit de familie te verwijderen. 
In de »Systematische Beschreibung der Plagiostomen” zijn 4 geslachten van Garer be- 
| schreven, Galeus, Galeocerdo, Lovodon en Thalassorhinus. 
_Hemigaleus verschilt van Galeus door de aanwezigheid der bovenste en onderste staart- 
groeven, door ongetande onderkaakstanden en overlangs opgerold darmklapvlies; van Ga- 
leocerdo „ door slechts aan de buitenzijde getande bovenkaaks- en ongetande onderkaaks- 
tanden, door duidelijke mondhoekgroeven enz.; van Lowodon, door driehoekige pupil en 
uitwendig getande bovenkaakstanden; van Thalassorhinus door driehoekige bovenwaarts 
| afgeronde benedenwaarts puntige pupil, ongetande onderkaakstanden, goed ontwikkeld 
 peusklapvlies en zeer kleine spuitgaten. 
De dentitie van Memigaleus beantwoordt nagenoeg geheel aan die van het ondergeslacht 
 Hypoprion van Carcharias en daar de spuitgaten zoo klein zijn, dat zij ligtelijk der aan- 
dacht ontgaan, zou men ligtelijk geneigd zijn, dit geslacht tot Mypoprion terug te bren- 
gen. De spuitgaten vertoonen zich uitwendig slechts als groote poriën, doch zetten zich 
onder de huid in eene wijdere bogtig verloopende buis voort. Bij mijne beide, zeer dui- 
delijk herkenbare soorten, is het klapvlies van den dikken darm overlangs opgerold en 
niet spiraalvormig. 

ee Ep 
5 

