— 37 — 



wenscfa vervuld worden? ik ben de mantri van een machtigen vorst, ik wil zekerheid 

 hebben, ik wil /wart op wit hebben, het deert mij niet, al moet ik ongelukkig 

 worden en het leven verliezen." Het was of hij gek was, zijn gelaat werd vuurrood ; 

 hij was een man die geen vrees kende, zooals het liedje luidt: "(de melati, de 

 t jampaga en de pandak-kakibloem) : laat mij omkomen , laat mij ellendig worden , 

 mits de weusch van mijn hart vervuld wordt. (Houtkappen in het bosch van Loe- 

 boek Djainbi; de lui van Malaka gaan naar Djawa) ; mits ik verkrijg, wat mijn hart 

 verlangt , wil ik gaarne hier sterven. (Kimbang plukken op de vlakte en sitaka aan 

 den zoom van het woud) ; als het mijn lot is, zal ik naar mijn land terug- 

 keeren en zoo niet, dan zal ik hier sterven. (Grijp mij een koembang padang, bind 

 hem een zijden draad aan): schenk mij vreemdeling uw genegenheid, opdat ik het 

 getal uwer onderdanen vermeerdere." Toen antwoordde de koning der geesten : //wel- 

 nu jongman, gij kunt hier blijven: maar als gij wispelturig zijt [en telkens naar een 

 andere vrouw verlangt] , dat is bij ons niet geoorloofd ; als gij er meer vrouwen op 

 na wilt houden, dat is geen gebruik bij ons. (De sikadoedoek wordt omgehouwen, 

 als hij groot is en veel rijpe vruchtoi heeft) ; wij hebben eenvoudige zeden , met meer 

 dan één vrouw trouwen is niet geoorloofd. (De sitaka wordt in stukken gebroken en 

 de stukken worden tot brandhout gebruikt); wanneer gij voor goed hier wilt wonen, 

 dan moogt gij slechts één vrouw hebben, 11 sprak de koning der geesten. "O koning 

 der geesten , hervatte nu Azoe Sarah , luister naar mijn woorden : (jk ben naar de 

 droogplaats gegaan en heb een man te paard ontmoet) ; mijn hart is onveranderlijk , ik 

 zal mijn liefde niet aan een tweede of derde schenken. 11 //Al blijft gij hier, hernam 

 daarop de vorst der geesten , hoe moet het dan met uw medgezellen , hoe denkt gij 

 daarover?"" "Wat mijn makkers aangaat, antwoordde Azoe Sarah, verleen gij hulp om 

 hen naar huis terug te geleiden." 



Nadat zij zoo met elkaar gesproken hadden, keerde Azoe Sarah naar zijn makkers 

 terug en vond hen nog slapende. "Makkers , sprak hij , ontwaakt , de dageraad is reeds 

 aangebroken, het is reeds licht."" Xu stonden allen op en daarop sprak Azoe Sarah : //makkers 

 keert gij allen naar huis terug , daar is iemand die u zal geleiden ; ik zal voor goed hier blij- 

 ven wonen , want de vorst der geesten heeft mij tot zijn schoonzoon gekozen ; zegt het den ko- 

 ning, zegt het hem beleefd , opdat gij zijn toorn niet ondervindt , zegt hem dat ik gehuwd 

 ben."" Toen antwoordden zijn makkers : "O Azoe Sarah, onze ziel wordt van ons lichaam 

 scheiden , nu gij hier blijft en wij alleen terugkeeren ; wat moeten wij verder berichten?" 

 r Vrienden, antwoordde Azoe Sarah, mijn noodlot heeft mij hierheen gevoerd, ik 

 I niet of het ten goede of ten kwade zal afloopen , want niemand kan zeggen , wat 

 zijn lot zal wezen. Het liedje toch zegt: (de potscherf is het niet, die gevallen is ; 

 de schaar, die in den wand gestoken is, heeft geen handvat); mijn lot is niet nu be- 

 paald , het was reeds van vroeger vastgesteld. (Op reis gaande een badjoe aandoen en 

 een doek over het hoofd slaan); mijn levenslot was reeds van vroeger bepaald , toen 

 ik nog in den schoot mijner moeder was." 



Toen wisenten zij zich de tranen af, een geest geleidde hen op den goeden weg naar 



