— 39 — 



leer borduren en met gouddraad stikken, leer matten vlechten voor zeilen, leer schrij- 

 ven zooals het behoort, opdat wij geen schrijver behoeven te bekostigen, want gij 

 hebt geen moeder meer." Terwijl haar grootvader zoo sprak, stortte hij tranen. 



Na eenigeu tijd kreeg Balkis een inval en sprak: '/grootvaderlief, zoek 

 mij dienstmaagden , het behoeven er maar zeven te zijn om mijn hart op te vrolijken, 

 om mijn oogen te verlustigen en met mij te lachen ; zij moeten even groot zijn 

 en er geheel gelijk uitzien; zij moeten even lang zijn, de een niet grooter of kleiner 

 dan de ander ; ook moeten zij gelijke kleeren dragen , opdat ik weer opgeruimd wor- 

 de. 11 Toen hij deze woorden gehoord had , zocht hij de dienstmaagden en na korten 

 tijd vond hij er zeven, geheel gelijk van uiterlijk, terwijl ook haar kleeding niet 

 verschilde, zoodat men ze niet van elkaar kon onderscheiden. 



Na eenigen tijd sprak Azoe Sarah : //o koning der geesten , ik ben reeds lang 

 hier, ik brand van verlangen om terug te keeren, het is mij of het gelaat van mijn 

 vorst mij is verschenen , of ik mijn kampoeug heb gezien , ik houd niet op er aan 

 te denken; wat moet ik er aan doen? 11 Op deze woorden antwoordde de koning 

 der geesten: //als mijn zoon heengaat, dan zal mijn kleindochter geheel ouderloos zijn; 

 wie zal haar dan liefkozen ? Uw woonplaats is zoo ver van hier , als mijn kleindochter 

 naar u verlangt, wie zal u dan roepen?"" Terwijl zij zoo spraken, hoorde Balkis 

 hen en begon te weenen: //vader, ik wil niet hier blijven. 11 Zij greep hem bij de 

 punt van zijn kleed en wilde zich geen voet van hem verwijderen. Toen sprak Azoe 

 Sarah : //mijn kind , Balkis , ik moet dadelijk weggaan , ik heb iets te halen. 11 

 Hij deed, wat hij kon om haar tevreden te stellen, maar Balkis wilde niet blijven, 

 zij wilde met alle geweld mee en zei: //groot vaderlief , als mijn vader heengaat, 

 wil ik niet hier blijven. " Daarop hernam Azoe Sarah : //mijn kind , ik neem u niet 

 mee , want de koning doet de jonge maagden geweld aan, daarover zou ik mij ongerust 

 maken. M Toen hij Azoe Sarah zoo hoorde spreken , hervatte de koning der geesten : 

 //mijn lieve kleinkind , als die koning zoo'n dwingeland is , ga dan niet mee. 11 Maar 

 Balkis antwoordde: //grootvaderlief, spreek niet zoo, niemand kan zijn lot vooruit 

 weten ; wat bestemd is om lang te worden , zal niet breken en wat bestemd is om aan- 

 zienlijk te zijn , zal niet gering worden ; maak u niet ongerust , grootvader , ik laat 

 mij niet terug houden, ik wil onder de menschen verkeeren , ik wil een menschelijke 

 gedaante aannemen, ik ben beschaamd [dat ik nog een boschgeest ben]. 11 Toen her- 

 nam de koning der geesten : //o Balkis , mijn kleinkind , uw moeder is reeds gestor- 

 ven en nu wil ook haar kind weggaan; wie zal u vervangen? 11 //O grootvader, ant- 

 woordde Balkis , het is van ouds de plicht der vorsten een hart te hebben ruim als 

 de open zee [zich niet over kleinigheden te bekommeren] ; als gij naar mij verlangt, 

 dan kunt gij mij iedere maand bezoeken." 



Toen hij uit deze woorden van Balkis bemerkte , dat het niet mogelijk 

 was haar terug te houden , vond hij het beter haar maar te laten gaan. Nu sprak 

 zij weer: //grootvader, bouw mij een groot huis buiten de stad Saba op de 

 vlakte van Palimpata ; zet er kleine gebouwen voor de onderhoorigen bij , omring het 



