— 40 — 



met een aarden om walling , beplant die met gele bamboe doeri en omgeef die weer 

 met andjiloeang." De vorst der geesten antwoordde: //als het zoo iets betreft, 

 welnu dan zal ik u helpen; ik zal mijn onderdanen gelasten hout in het bosch te 

 gaan vellen; Azoe Sarah moet maar zeggen, hoe groot het moet zijn. 11 //Wat de 

 grootte van het huis aangaat, zei nu Azoe Sarah, het moet tachtig Arabische hastaas 

 lang zijn, veertig hastaas van Jaman diep en zeven manslengten (nagenoeg dertig 

 Perzische hastaas) hoog. 



Nu gaf de koning der geesten aan zijn volk last hout te gaan kappen in het 

 woud en het was of al het hout in het bosch opraakte; zij kozen zeer lange, rechte 

 stammen uit en droegen die bij lichte maan weg , opdat de menschen het niet zouden 

 zien. Het huis werd opgezet bij lichte maan , nl. bij volle maan , en na drie nachten 

 was het gereed , zoodat er niets aan ontbrak. Ofschoon Azoe Sarah het met zijn 

 werklieden gebouwd had , beteekende het niet veel , wat hij er aan gedaan had , want 

 het huis was des nachts [door de geesten] afgemaakt. De herders dachten : //ofschoon 

 Azoe Sarah het huis gebouwd heeft, het is van zelf ontstaan; het is alsof 

 onze koning zal vervangen , worden. 11 Nu kwamen er allerlei berichten bij den 

 koning, dat Azoe Sarah een groot huis had gebouwd op de vlakte van Palimpata; 

 maar al kwamen deze geruchten den koning ter oore, hij gaf er niet om: //Azoe Sarah 

 is een eerlijk man , ik heb nog nooit kwaad van hem gezien ; praat er maar niet 

 meer over , hij is van jongs af een eerlijk man geweest. 11 Daarop zweeg de koning. 



Wat nu Balkis aangaat , toen zij vernam dat het huis gereed was , sprak 

 zij : //grootvaderlief, ik hoor dat het huis al klaar is , breug er mij dus heen , opdat 

 ik de menschen kan zien. 11 //Mijn lieve kleinkind , antwoordde daarop de koning der 

 geesten, waarom spreekt gij zoo, wacht toch op uw vader, het is niet goed zich te 

 overhaasten. 11 Op deze woorden zweeg Balkis. Niet lang daarna kwam Azoe Sarah 

 terug; Balkis ging op zijn schoot zitten en zij speelden met elkaar zooals een kat 

 met haar jong, zij liefkoosde hem en deed of zij nog een klein kind was : *grootvader- 

 lief, nu het huis klaar is, geleid er mij heen met het noodige huisraad, gordijnen, 

 falbalaas , hemels , vloermatten , fijne biezen zitmatten , stoelen met groote kussens , 

 bultzakken en kleine matrassen, opengewerkte zitmatten en voetkleeden. 11 Ontelbaar 

 was het huisraad, dat zij meekreeg ; zij kreeg al wat haar wenschelijk dacht, zooals vorsten 

 en vorstinnen het gewoon zijn ; haar grootvader zou immers niets vergeten , wat zij 

 's avonds of 's morgens noodig had. Nu stond de koning der geesten op en sprak : 

 //welaan gij allen mijne onderdanen , geleidt mijn kleindochter , gaat met volle maan 

 op weg , ik zal later komen , laat haar vooruitgaan.' 1 



Op deze woorden begaf Azoe Sarah zich op weg, gevolgd door prinses Balkis. 

 Allen weenden, toen zij de prinses zagen vertrekken ; het was of haar grootvader krank- 

 zinnig werd en niet meer wist , wat hij deed : //o mijn kleindochter, lust mijner oogen, 

 vreugd van mijn hart, gij gaat heen en ik moet hier blijven. 11 De prinses liep voort 

 onder het storten van tranen ; zij ging op reis naar het huis op de uitgestrekte vlakte 

 en kwam daar spoedig aan. En toen zij nu aan haar huis kwam, wischte zij haar 



