— 45 — 



en snaphanen, duizenden waren gewapend mei bogen, velen droegen ijzeren maliënkolders, 

 velen hadden sabels en zwaarden; er waren een aantal vrouwen met sikkels in de 

 hand, terwijl de kinderen de handen vol zand hadden; het was een menigte talrijk 

 als een zwerm bijen. Azoe Sarah begon te beven, toen hij dit zag en wist niet wat 

 te doen. Toen sprak de koning van Saba; //welnu, mijn mantri Azoe Sarah, de af- 

 gesproken dag is daar, laat mij nu huwen."" //O mijn koning, antwoordde Azoe Sarah, 

 luister naar mijn verzoek, indien gij wilt huwen, ga dan niet met uw gevolg naar 

 binnen , anders zal het meisje bang worden.'"' Op deze woorden hernam de koning 

 van Saba : //hoe is het Azoe Sarah , waarom spreekt gij zoo , ben ik niet een machtig 

 vorst, waarom wilt gij mij de wet stellen?" Terwijl hij dit toornig zeide, kwam 

 er een zendeling van Balkis, die sprak: //O koning, prinses Balkis heeft mij ge- 

 zonden, als gij met uw gevolg binnenkomt , dan zal de prinses wegvliegen , zij is de 

 kleindochter van den koning der geesten.* 1 Op deze woorden bleef de koning in ge- 

 peins verzonken; toen dit een oogenblik geduurd had, bedacht Balkis een list, ter- 

 wijl de koning nog stond te peinzen en sprak: //mijn zeven dienstmaagden, haalt 

 zeven mandjes, vult ze met stofgoud, neemt welriekende olie en zeven borden met 

 lekkernijen benevens water, om den koning te onthalen; gaat ieder afzonderlijk staan 

 en wanneer de koning binnenkomt, giet dan die olie op hem, strooit het stofgoud uit, 

 waar de koning den voet moet zetten, geeft hem een bord gebak te eten en bewijst 

 hem de eer, die hem verschuldigd is. 11 



Ondertusschen werd alles in huis gereed gemaakt , niets werd vergeten ; de 

 muurkleeden waren alle neergelaten, het verhemelte van doek was versierd met falbalaas, 

 bultzakken waren overal uitgespreid, voetkleeden waren op elkaar gelegd, kleine kussens 

 waren netjes opgestapeld , kleine matrassen lagen naast elkaar en groote in een rij langs 

 den wand; men kan zich geen denkbeeld maken van wat er al in huis was; wat 

 men nooit gezien had , zag men daar. Toen nu alles gereed was , sprak de koning 

 van Saba : //welnu Azoe Sarah , ik zal naar binnen gaan, houd mij niet langer op, want 

 het is reeds middag."' Nu antwoordde Azoe Sarah: //O mijn koning, ga dan alleen 

 naar binnen, maar niet met uw gevolg." De vorst stond op, ontzagwekkend als een olifant ; 

 hij was rijk gekleed, overal schitterden diamanten en brillanten en zijn vingers waren be- 

 dekt met ringen. Na een oogenblik ging de koning naar binnen ; de dienstmaagden zaten 

 ieder voor een deur; toen nu de koning dé deuren gesloten vond, sprak hij : //waarom zijn 

 de deuren gesloten, ben ik niet uw vorst?" Nu duwde hij tegen de deur, deze 

 kraakte en vloog open; de koning van Saba trad binnen en terstond hield hem een 

 dienstmaagd staande, die hij voor prinses Balkis hield. De dienstmaagd bleef staan 

 met een bakje in de rechter- en een bordje in de linkerhand; zij nam den koning bij zijn 

 kain en begoot die met wonderwelriekende olie. Toen sprak zij : //ga een oogenblik 

 zitten, o koning, eet eerst wat, het is middag en gij schijnt honger te hebben." //De 

 koning van Saba zette zich neer en at van het gebak ; het was of hij werkelijk honger 

 had. Hij at een bord gebak leeg en nu scheen hij verzadigd te zijn. 



De koning bedacht zich een oogenblik en stond op; nu herinnerde de dienst- 



