— 50 -- 



der prinses zagen - , niemand was er, die een aanmerking maakte, allen roemden haar: 

 //nog nooit is zulk een feestmaal aangericht , de prinses is schatrijk , haar grootvader 

 is de koning der geesten , wij kunnen ons niet met haar gelijk stellen , Azoe Sarah 

 is een gelukkig man. ,, 



Nadat zij gegeten hadden, ging Balkis naar beneden, zij bleef staan en sprak 

 van achter een doorschijnend gordijn : //gij allen , de acht penghoeloes , de twaalf 

 mantris, gij allen krijgslieden en anderen, onze koning gelast, dat al uw vrouwen en 

 dochters hier zullen komen om dienstmaagden van den koning te worden, wie uwer 

 onwillig is, die zal den toorn van den koning ondervinden." Toen zij deze woorden 

 hoorden , verdween hun opgeruimdheid en een der oudsten sprak : //mannen bemint 

 gij uw koning meer dan uw leven? Onze koning wordt hoe langer hoe meer een 

 dwingeland , wat hebben wij zoo aan ons leven ? (Het gras groeit hooger dan de padi, 

 neem een handvol [korrels], dan zullen wij die poffen, doe ze in een wit kommetje) ; 

 het is beter te sterven, dan zoo te leven, beter dat ons geheele gebeente verbleekt 

 [in het graf], dan dat alleen onze oogen dof worden [van het weenen]. Op deze 

 woorden begonnen de krijgslieden luid te schreeuwen , er ontstond een algemeen rumoer, 

 ieder greep naar de wapenen en de oudste sprak : mannen, als de helft van ons gedood 

 is , dan zal het zwaard van den vorst bijna stomp zijn. ,, Nu hieven zij een geschreeuw 

 aan luid als het gerommel van den donder , zij die konden schermen , zwaaiden met 

 hun zwaarden, zij sprongen met hun schilden heen en weer, zij drilden hun lansen 

 in een kring, dansten met hun klewangs rond en schoten in menigte hun geweren 

 af; de vrouwen hadden haar sikkels in de hand, de kinderen namen steenen; talrijk 

 als een zwerm bijen waren die mannen, die een ouden wrok koesterden. 



Nu sprak de oudste: //o prinses Balkis, indien de koning dat werkelijk be- 

 volen heeft, laat hem dan hier komen of laat ons het huis binnengaan. 1 " Mannen, 

 antwoordde daarop Balkis , de koning slaapt , het is mij onmogelijk hem te wekken ; 

 wat gij echter verlangt, zegt het mij. 11 Toen hernam de oudste: //o prinses Balkis, 

 wij willen allen sterven ; (padi is beter dan storm ; de pandan moet niet omvallen) ; 

 beter te sterven , dan te leven in ellende. Welaan, prinses , geef ons gelegenheid om 

 naar binnen te gaan." //Mannen , hervatte Balkis weer, gaat het huis niet binnen ; 

 het is niet mijn doen , maar dat van uw koning ; indien gij allen naar binnen komt, 

 zal mijn huis vernield worden ; en wat uw begeerte aangaat , uw koning te dooden, 

 de koning kan niet [door u] vermoord worden , misschien zoudt gij gods toorn on- 

 dervinden ; maar wilt gij dat ik uw koning vervange , dan zal ik u een uitstekend 

 rechtvaardig vorst zoeken." Toen antwoordden allen : //o prinses, wanneer gij wezenlijk 

 meent wat gij zegt, ons is één wensch van u duizendmaal welkom, als gij er een 

 middel op weet; maar wat gij gezegd hebt, dunkt ons onmogelijk, den koning te 

 vervangen, terwijl hij nog leeft. 11 



Daarop sprak Balkis: //mannen, wat uw koning aangaat, hij is in mijn macht." 

 //O prinses, was het antwoord der menigte, al werd ook een kind koning, mits hij 

 rechtvaardig regeert , wat zouden wij er tegen hebben ; al zou een vrouw over ons 



