— 57 — 



Toen zij deze woorden van haar pauw hoorde, begon de prinses te glimlachen 

 en sprak: cin ieder geval zal ik den brief openen, [om te weten] wat er in staat; ik 

 weet niet, of het iets goeds of iets kwaads zal zijn; maar gij moet niet lachen." Nu 

 opende zij den brief en zag , dat hij gezegeld was met 's konings zegelring , een ring 

 met geheime tooverkracht , een ring van een groot vorst , van Soeleiman , den profeet 

 gods. (De dajangs gingen naar boven en namen een kist, waariu veel kleeren waren); 

 toen Balkis den brief van den profeet gods zag, brak haar het zweet uit [en zij dacht]: 

 //ik zal dien brief een behoorlijke plaats geven." (De prinses zat figuren te teekenen 

 en bloemkransen te maken); nu stond zij op om eer te bewijzen aan den brief, die 

 van den koning gekomen was. (Zij maakte langzaam bloemen , bloemen als ingelegde 

 muskaatnoten); nu nam zij den brief en hief hem op boven haar hoofd. Door de 

 wondermacht van den profeet verviel de prinses in gepeins, zoodat zij geheel buiten 

 zich zelve raakte ; de dienstmaagden maakten zich ongerust en spraken onder elkander : 

 //wat mag de reden zijn, dat de prinses buiten zich zelve is?" 



Een oogenblik bleef zij verbaasd staan, er was iets buitengewoons gebeurd, 

 reeds wilde zij bijna door de beschikking van god van godsdienst veranderen. Kort 

 daarna schreef zij naar al de groote steden, de staatsietrom werd geslagen en allen 

 kwamen op om voor de prinses te verschijnen; de menigte was ontelbaar, de geheele 

 vlakte was vol, de ouden kwamen op krukken, de blinden werden geleid, de man- 

 tris kwamen bij duizenden , het volk bij tienduizenden , niemand bleef in huis. De 

 prinses daalde neer uit haar paleis, [schoon] als de volle maan en sprak: //gij allen 

 mantris en gij allen mijn onderdanen, er is een brief gekomen, een vorstelijke brief, 

 aan wiens inhoud wij ons moeten onderwerpen, anders zal ons land verwoest worden; 

 wij kunnen ons niet tegen hem verzetten, laten wij dus gehoorzamen, want die vorst regeert 

 eerlijk en zeer rechtvaardig; hij is een deugdzaam man, wij zullen ons daardoor niet 

 vernederen. Luistert naar mijn woorden : (als men te zamen karbouwen gaat weiden, 

 dan drijft men ze naar beneden) ; indien wij bevrieud zijn met den koning , dan zullen 

 wij nu en hiernamaals verheerlijkt worden. (Gaat men gezamenlijk kameelen 

 hoeden , dan drijft men ze benedenwaarts) ; indien wij ons tegen den koning verzetten 

 willen , dan zullen wij nu en hiernamaals vernederd worden. Als wij hem weerstaan, 

 zullen wij ongelukkig worden ; al waren wij sterk , wij zouden zwak worden , want 

 Soeleiman is niet alleen koning, maar hij is een profeet gods.'' 



Op deze woorden sprak het volk : o vorstin, laten we hem toch weerstand 

 bieden, wat ontbreekt ons [daartoe] ?" Toen hernam Balkis : //mannen, waartoe dienen 

 die woorden, gehoorzaamt mij, hoe verstandig gij ook zijt, ik zie verder dan gij." Nu 

 raakten de mannen verdeeld, sommigen wilden de vorstin gehoorzamen, anderen waren 

 wel onwillig in hun hart, maar toonden het niet openlijk. Allen waren verbaasd, waarom 

 de prinses zoo deed en reeds vreesde, voor zij nog weerstand had geboden. //"Welaan 

 mannen, sprak toen Balkis, luistert naar mijn woorden : (in zee vangt men visschen met 

 het net, de visschen zijn in het nauw geraakt tusschen de steenen) ; ik ben niet be- 

 vreesd om weerstand te bieden, maar naar mijn meeuing is zijn godsdienst de ware- 



