— 59 — 



kleeden van soeasa en zilver, versierd met edelgesteenten en met kwasten van robijnen, 

 ik 'wil die mannen eer bewijzen. 1 * Ontelbaar was alles wat gereed gemaakt werd voor het 

 gastmaal, dat buitengewoon groot was en nu haalde men de mannen plechtstatig in, die ver- 

 wonderd waren , toen zij den rijkdom van Soeleiman zagen ; zij stonden verbaasd op het 

 gezicht van al die prachtige zaken, tienmaal meer [dan van Balkis]. *Koning Soe- 

 leiman overtreft ons in rijkdom", fluisterden zij tot elkander. Ook waren zij verbaasd 

 te zien, dat alle schepselen hem gehoorzaamden. Nu sprak de aanvoerder : '/O vorst, mijn 

 meester, wij zijn gezonden door prinses Balkis om u eenige geschenken te brengen, als een 

 gedachtenis, als een teeken dat zij even aanzienlijk is, want die zijn gewoon elkaar 

 geschenken te zenden."' De geschenken werden nu voor den vorst gebracht, het goud 

 op hoopen, de paarden in rijen, terwijl de menschen dicht bij elkaar stonden : '/dit zijn 

 al de geschenken, al is het maar weinig, gelief het aan te nemen."" Toen hij deze 

 woorden gehoord had, antwoordde Soeleiman: '/O, afgezant, die van verre komt, wat 

 gij daar gezegd hebt, is zeer juist, het is een teeken, dat wij even aanzienlijk zijn en 

 toch moet ik deze geschenken weigeren. Luister verder naar mij : uw woorden zijn werke- 

 lijk goed, een geschenk behoort aangenomen te worden ; wanneer hij die geeft, dit gaarne 

 doet, dan moet die ontvangt, dit ook aangenaam vinden; dat behoort zoo in het leven. 

 Luister verder naar wat ik te zeggen heb : neem dat goud weer mee, ik heb zelf 

 een weinig goud; o verstandige afgezant, breng mijne woorden over aan de prinses- 

 indien zij met mij kennis wil maken, dan zal ik wel komen, of laat haar hier komen, 

 of wat haar maar goeddunkt , laat zij den pauw maar zenden." 



Nu keerden de mannen terug en namen de geschenken weer mede; de pauw 

 vloog vooruit, zoodat de mannen nog op weg waren, toen de pauw te huis kwam. 

 "Aorstin, mijn meesteres, sprak hij, het gezantschap is weer op den terugweg, zij 

 brengen de geschenken weer mee, de vorst heeft er niet het geringste van aangenomen, 

 hij is zelf schatrijk, hij is vriendelijk en wellevend, niemand is hem gelijk de geheele 

 wereld erkent hem als koning, de dieren in het woud, de visschen in de zee, de gees- 

 ten der eilanden erkennen hem als koning, alles is hem onderworpen, ontelbaar is het 

 aantal zijner onderdanen , wij kunnen ons niet met hem vergelijken, zoo machtig is 

 die vorst/' Op deze woorden hernam prinses Balkis: /'die man is machtiger dan ik." 

 En nu zag zij in haar gedachte, dat dit werkelijk zoo was. 



Kort daarna kwam het gezantschap terug en verscheen voor de prinses, waarop 

 de aanvoerder sprak: "Vorstin, de geschenken zijn niet aangenomen, maar wij brengen 

 alles terug; de koning is vriendelijk en wellevend, hij is waardig de koning der wereld 

 te zijn, hij is onmetelijk rijk, hij heeft gouden zitmatten, stapels kleeden van soeasa, 

 gordijnen en falbalaas zijn met diamanten afgezet; wij waren allen verwonderd, zoo- 

 dat wij de rijst op de schotels onaangeroerd lieten, onze oogen konden zich niet verza- 

 digen met te zien naar al die kostbare voorwerpen, nooit hadden wij zoo iets gezien ; de 

 dieren van het wond verschijnen in vrede voor hem; daarover waren wij verbaasd." 

 Zoo had hij allerlei berichten mee te deelen : //(als er veel vrachten zijn, dan staan 

 de wachters er om heen met de wapenen in de hand) ; wai scherp is wordt bot, wat 



