— 60 — 



vergiftig is wordt onschadelijk door de rechtvaardigheid en macht van den koning.''' 

 Nu verviel prinses Balkis in gepeins en borg haar schatten weer weg, terwijl de me- 

 nigte uiteen ging en ieder naar zijn huis terugkeerde. 



Na eenigeu tijd maakte Balkis een plan, zij riep haar onderdanen bijeen en 

 sprak : //mannen, gelooft gij nu, is die koning niet rechtvaardig ? is hij niet een profeet 

 gods ? Hij heeft gezegd, dat hij misschien hier heen zal komen ; als dat gebeurt, dan 

 zal ons dat misschien zwaar vallen en onze armoe zal aan het licht komen ; die vorst 

 is zoo groot, dat wij hem niet als gast kunnen ontvangen; welaan ik zal hem gaan 

 bezoeken , dat zal ons niet vernederen, want hij is een rechtvaardig koning. Welnu 

 mannen, vergezelt mij allen te zamen naar dien koning, opdat hij niet hier kome. 1 ' 

 (Men zoekt iemand om te gaan jagen en neemt een zwaard en een langen stok mee); 

 de prinses brandt van verlangen om den profeet gods te bezoeken. (Men zoekt iemand 

 om te gaan jagen en neemt een speer en een werpspies mee) ; de prinses brandt van 

 begeerte, zij zal werkelijk Saba verlaten. 



Na verloop van eenigen tijd was alles klaar en nu maakte Balkis zich gereed 

 om te vertrekken en nam allerlei prachtige kleederen mee; nu werd zij [door haar 

 gevolg] omringd op haar draagzetel weggedragen , die voorzien was van een hemel, 

 gordijnen en kussens ; tegenover haar waren haar zeven dienstmaagden, die rechts en 

 links met haar waaiers waaiden ; ook was er rozewater bij de hand om de prinses 

 mee te besprenkelen ; ook de rijksinsigniën werden meegenomen , het zonnescherm, de 

 vaandels en wimpels; zij liepen dicht bij elkaar, lieve hemel, wat waren er een men- 

 schen en ieder had zijn eigen werk; sommigen hielden een beteldoos in de hand, anderen 

 droegen een pajoeng, de een droeg een zwaard, de ander een klewang en weer een 

 ander een lans. De jonge mannen hadden fraaie kleederen aan en droegen de kris 

 op zij; de vrouwen hadden baadjes aan en droegen sluiers op het hoofd, zij hadden 

 kain tjandai tot salendangs en hielden een zakdoek in de hand. Het was warm, de 

 hemel was onbewolkt en er waaide slechts een flauw windje , terwijl de menigte, talrijk 

 als mieren , de koningin vergezelde. 



Nadat zij eenigen tijd op weg geweest waren, bedacht Balkis zich en sprak : 

 //ga gij maar vooruit , mijn pauw , en zeg den koning , dat ik spoedig zal aankomen, 

 opdat hij dit wete." Op deze woorden vloog de pauw weg; in een oogenblik kwam 

 hij bij den koning, ging voor hem zitten en sprak : //ik ben door de prinses gezonden 

 om u kennis te geven , dat zij met vorstelijken luister naar u op weg is, vergezeld 

 van een talrijk gevolg. 1 '' //Over hoeveel tijd zal zij hier komen? 1 ' vroeg daarop de 

 koning. De pauw hernam : //binnen drie dagen zal zij hier zijn. 11 (Als men den berg 

 beklimt, komt men in het woud , men loopt daar hard heen) ; als de prinses is aan- 

 gekomen, [dan zal het zijn of] de maan en de zon elkaar ontmoeten. (De rijstkorrels 

 worden stuk gestampt, de zemelen zien er uit als leege korrels, zooveel zijn er); 

 worden zij op den toetssteen beproefd, dan zijn zij beide even rood, worden zij gewo- 

 gen , dan zijn zij even zwaar. 



//Koningen der geesten, sprak nu Soeleiman , verzamelt u allen, ik heb u iets 



