INLEIDING. 



Nadat Padang gedurende ruim eene eeuw het hoofdkantoor der Oost-Indische 

 Compagnie op Sumatra's Westkust was geweest en gedurende vele jaren, door bloei 

 van den handel, niet onbelangrijke voordeden voor dat ligchaam had afgeworpen, deelde 

 die plaats in het laatste vierde van de XYIII C eeuw ruimschoots in de gevolgen van het 

 algemeen verval der Compagnie. 



Meer clan eenige andere plaats in Nederlandsch Indie moest zij ondervinden de 

 rampen, welke de oorlogen van de Republiek der Vereenigde Nederlanden met Engeland 

 en Frankrijk over deze gewesten bragten, zoodat zij haren geheelen ondergang als 

 Europesche vestiging te gemoet ging, welk lot alleen daardoor werd voorkomen, dat de 

 Engelschen in 1795 de plaats voor den Stadhouder in bewaring namen en haar bezet 

 hielden, totdat zij in 1819 aan Nederland werd teruggegeven. 



Het was toen een tijd van vertwijfeling voor de Indische Regering. 



Niet bij magte hare uitgestrekte bezittingen tegen buitenlandsche of binnen- 

 landsche vijanden te beschermen, overwoog zij zelfs het denkbeeld de zoogenaamde 

 buitenposten op te offeren ter wille van het behoud der hoofd bezit tingen, Java en 

 Ceilon. 



In April 1792 bragt het extra-ordinair Lid van den Raad van Indie, G. J. 

 Welgevare, ter tafel van de Hooge Regering een rapport, behelzende consideratiè'n en 

 advies over Malakka, waarin o. a. het volgende voorkomt : 



"Ik zal derhalve mijne consideratièn en advies maar alleen vestigen op het 

 //politieke mercantiele wezen van Pera en Malakka, en dit, meen ik, kan ik te meer 

 //doen, omdat ik Ce ij Ion en Java alleenig beschouw als twee établissementen, die de 

 //hartader van de Maatschappij uitmaken, en van welker behoud, al vervielen al de 

 //anderen, ook het behoud van de Maatschappij finaal afhangt, en welke twee perels 

 //aan hare kroon derhalve door dezelve bestendig met eene genoegzame magt, zoowel 

 //tegen Europesche als inlandsche vijanden, in hare volle glans en luister dienen ge- 

 conserveerd te worden, want niets i^ doch waarachtiger, dan dat, zoo wij die of maar 

 /'alleen Java kwijt geraken, dat alsdan alles hoegenaamd verloren is. 



/'Een wijs en verstandig zeeman, het onweer ziende aankomen, bergt in tijds 

 //zijne zeilen ; hetzelve daar zijnde en hand over hand toenemende, zoodanig dat hij in 

 //gevaar is van onder de golven te zullen versmoren, werpt alsdan direct een gedeelte 

 //van zijn te ontberen omslag van kanonnen, enz. buiten boord, om zijn schip te be- 

 //houden. 



