111 



Het opperhoofd vou Erath vergaderde ia zes jaren een groot vermogen ; en 

 toen aan zijn vervanger Chassé, bij diens terugkomst te Batavia in 1705, werd me- 

 degedeeld , dat liet de aandacht had getrokken, dat hij te Padang aanzienlijke som- 

 men geld had overgewonnen , schreef hij rondweg aan de Regering, dat hij, als 

 Compagnies dienaar, te veel verstand van dan handel had om daarmede te Padang 

 geene goede zaken te maken. 



Voor zich zelven en voor hunne Meesters waren de Compagnies dienaren bo- 

 ven al handels-agenten. Zoo min mogelijk bemoeiden zij zich met de zaken des lands, 

 ten gevolge waarvan men in de geschriften van dien tijd eene onbegrijpelijke onkun- 

 de betreffende de eenvoudigste zaken van inlandsch bestuur opmerkt. 



Van het democratisch beginsel, dat daarin op Sumatra's Westkust voorheerscht, 

 schijnt men zich geen duidelijke voorstelling te hebben kunnen maken. 



Men meende, zooals in andere gedeelten van Indië, in elk landschap één 

 persoon als algemeen hoofd , als : //Koning " te moeten zoeken , en aan dat wanbe- 

 grip zijn zeker in groote mate de vele onlusten te wijten , waarmede het Europeesch 

 bestuur van Padang ook in het laatst der vorige eeuw te kampen had. Voor één 

 persoon , dien men te vriend kreeg door met hem als hoofd te handelen , maakte 

 men telkens een groot aantal ontevredenen onder hen, die gelijke regten hadden, 

 maar op den achtergrond werden geschoven. 



Daar de Opperhoofden hun meeste werk maakten van het behartigen hunner 

 eigen belangen en zij daarenboven zeer weinig magt en bijkans geen middelen be- 

 zaten om iets tot verbetering of verfraaijing van de plaats te doen , is het 

 niet te verwonderen, dat Padang een onaanzienlijk plaatsje bleef. 



Volgens het plan, overgenomen op de als bijlage hierbij gevoegde kaart, bestond 

 Padang in 1781 uit eene rei, meest door Europeanen bewoonde, huizen, zich uitstrek- 

 kende langs de rivier van het spruitje Poeloe Karam (nagenoeg ter hoogte, waar 

 thans de fraaije woning van den Kapitein der Chinezen, Lie Saaij, staat) tot aan de 

 tegenwoordige Kerkstraat. 



Ongeveer ter halver wege van deze rei liep een straat noordelijk, zich oostelijk 

 ombuigende en thans de Chinesche Kerkstraat vormende. 



Aan het einde der eerste rei, waarin zich ook het kerkje met een spits toeloo- 

 peud dak bevond, stond het fort, waarvan de plaats thans geheel is ingenomen 

 door Chinesche woningen; en een klein eind verder begon de pasar of de wijk, waar 

 voornamelijk de inlaudsche handelaars woonden. 



Aan de overzijde der rivier vond men een hospitaal, peper-pakhuizen, een speel- 

 huis van het Opperhoofd, en eenige kleine woningen van burgers en inlanders. 



Vlak achter de boven omschreven reien huizen begon de wildernis, begroeid 

 met nipah- en kokos-palmen en hier en daar een klein plekje ontgonnen grond vertoo- 

 nende, waar de Padangsche burgers groenten, turkschc tarwe en andere eenjarige ge- 

 wassen teelden. 



Het drassige terrein, dat thans nog bestaat langs de Nipah-laan en achter de rei 



