— 9 — 



Art. 5. Het onderhoud van 's Compagnies dienaren , tot aan hun aankomst te 

 Batavia, komt voor rekening der Engelschen. 



Art. 6. Krijgsvoorraad en alle goederen en effecten der Compagnie worden 

 door wederzijdsche commissarissen volgens inventaris overgegeven en overgenomen 



Art. 7. Het fort en de daarin staande gebouwen en de huizen der ingezetenen 

 zullen niet worden gesloopt. 



Art. S. De godsdienstoefening en het schoolouderwijs in het Hollaudsch zullen 

 voortgang hebben. 



Art. 9. Alle Compagnies onderdanen, die te Padang blijven, zullen dezelfde 

 bescherming genieten als Britsche, en in het bezit hunner eigendommen en in het regt 

 om zich elders te begeven blijven. 



Art. 10. Zij zullen niet worden gemolesteerd, omdat zij onder de wapens zijn 

 geweest. 



Art. 11. Alle politieke- en handelspapieren worden naar Batavia medegeno- 

 men. De justiciële en de notariële acten blijven achter. 



Art. 12. Wees- en armen-admiuistratiën worden aan commissarissen over- 

 gegeven. 



Art. 13. Deze capitulatie strekt zich ook uit tot Poeloe Tjinko, Ajer Adji 

 en Priaman. 



Art. 14. De militairen, uit het fort trekkende, zullen zich naar hunne op te 

 rigten kazernes begeven en daar de wapenen aan hunne officieren overgeven. 



Art. 15. Partijen refereren zich aan de latere uitspraak van de oorlogvoerende 

 mogendheden. 



Het slot van dit ontwerp luidt als volgt : 



"Welke geresumeerd en geapprobeerd zijnde, werd besloten dezelve aan ge- 

 //commit teerden van het eskader, die ons uit naam en van wegen Zijne Groot-Brit- 

 //tannische Majesteit mogten komen sommeren , aan te bieden. Terwijl ons geen ander 

 //middel ter behoudenis van veler zielen en goederen overbleef. 



//Wordende echter te gelijk geresolveerd, indien het onze vijanden mogt gelusteu, 

 "ons , zonder eenige voorafgaande sommatie , te bestormen , zich tot den laatsten man 

 *toe te verdedigen , en ten dien einde een wakend oog op de beweging onzer geduchte 

 //vijanden te houden."" 



Wat de Engelschen bewoog om ten opzigte van de ongelukkige Padangers met 

 eene aan wreedheid grenzende gestrengheid te werk te gaan en aan de reeds zoo zwaar 

 beproefde Compagnies dienaren niet te willen vergunnen op hun eerewoord naar Batavia 

 te vertrekken , maar hen naar Engeland over te voeren , waar zij als krijgsge- 

 vangenen geene waarde hadden , is ons niet bekend, doch de heer Botham wilde van geen 

 der hem voorgehouden punten iets weten. Hij zeide strikte orders te hebben om 

 geene andere voorwaarden hoegenaamd, dan die, welke in de door hem voorgelegde 

 capitulatie vervat waren, aan te nemen, zoodat hij een dadelijk en categorisch antwoord 

 verwachtte. Slechts schoorvoetend stond hij toe, dat de Raad daarover eerst delibereerde. 



