— 17 — 



//eenparig afraadden , zeggende : laten wij zulks in Godsnaam niet doen , Achtb. Heer ! 

 //Zij doen het alleen maar om geweren, kruid en lood magtig te worden en met dezelven 

 «naar het gebergte te gaan. Tot staving hunner gezegdens verscheide gevallen hunner 

 //lafhartig- en trouwloosheid bijbrengende. 



//Om alle welke cousideratien wij hen , vooralsnog , voor hunne aangeboden 

 //hulp bedankten, hen ernstig verzochten hunne ouderhoorige Sumatranen in eeue goede 

 //orde te houden. 11 



Waarlijk, in de omstandigheden waarin Padang zich toen bevond, kan aan 

 het bestuur aldaar niet verweten worden , dat het de aanbiedingen \ an hulp van de 

 zijde der hoofden, die zoo weinig ondergeschikt waren, niet aannam. 



De gegrondheid hiervan wordt bevestigd door het onder aanbod van eede op 

 t; Mei 1785, voor eene commissie uit den Raad van Justitie des kasteels Batavia ge- 

 geven relaas van het tijdens de expeditie tegen Padang voorgevallene , door den kom- 

 maudant van de Engelsche snaauw Elisabeth , Williarn Kerton , en den aan boord van 

 dat vaartuig als supercarga zich bevindenden secretaris van het bestuur te Benkoelen , 

 John Griffiths. Daarbij wordt het volgende verklaard. 



"Wanneer het eskader voor Poeloe Moaro verscheen, begon de inlander zich 

 //rondom Padang te verzamelen. Sommigen kwamen bij ons aan boord, af en aan 

 //de bij Padang gelegen eilanden, en schenen zeer vergenoegd, wanneer wij hen van 

 //ons vijandelijk voornemen tegen Padang kennis gaven en dat wij niets van hen te 

 //vreezen hadden. 



//En ik ben wel overtuigd, dat de inlanders in den nacht van de capitulatie, 

 //zoo omtrent de stad als de bezetting, veel onrust zouden hebben veroorzaakt, ingeval 

 //geen order gesteld was , dat de booten van het eskader dien nacht aan den wal zouden 

 //blijven tot bescherming van dezelven , als zijnde eene menigte van het garnizoen meeren- 

 deels dronken en schenen meer geneigd tot muiten te zijn dan tet verdediging der plaats." 



Bij de ontvangst van de eerste berigten omtrent de overgave van Padang waren , 

 wel is waar, de aangehaalde verantwoording van den gezaghebber , van Heemskerck , noch 

 het relaas van Kerton en Griffiths aan de Regering bekend, maar toch mag als zeer 

 voorbarig aangemerkt worden het gevoelen , door den Gouverneur-Generaal , mr. Willem 

 Arnold Alting, aangeteekend in de geheime resolutie van 28 Mei 1782, naar aanleiding 

 van het volgende. 



De kapitein der Chinezen te Padang , Louw Tjoanko , had met een Chineesch 

 vaartuig, uitgeklaard voor Benkoelen, maar doorgezeild naar Batavia, een brief ge- 

 schreven aan den Gouverneur-Generaal, waarin de gezaghebber van Heemskerck werd 

 beschuldigd, niet alleen de hulp van een leger van zes a zeven duizend Male ij e rs 

 tegen de Engelschen te hebben geweigerd, maar zelfs de Engelschen te hebben 

 uitgenoodigd de plaats in bezit te nemen. 



Waarschijnlijk was dat schrijven van den kapitein der Chinezen niet geheel 

 onbaatzuchtig. Ilij meldde immers ook, dat de Engelschen het fort vernield en slechts 

 één gewapend vaartuig achtergelaten hadden, dat weder naar Benkoelen was O] 



2 



