— 27 — 



//hij heeft geoorlogd, zijn laad is verwoest eu de inwoners zijn verloopen, door de 

 ^staatkunde der Engelschen , die wel begrepen , dat zij Padang niet in bezit zouden 

 //houden en dus de inlanders met elkander lieten oorlogen, dat telkens geschiedt , wan- 

 //neer zij niet in teugel gehouden worden. " 



In de districten Padang , Kota Tengah en Pau waren in alles nog geen zestig 

 vruchtdragende pepertuineu overgebleven , waarvan de grootste niet meer dan 800 

 ranken telde. 



De heer von Erath had het niet mogelijk gevonden van het geringe, hem 

 medegegeven personeel iemand af te zonderen om uitsluitend de inkomende en uitgaande 

 regteu te innen, daar het niet doenlijk was geweest //in zulk een land van verwarring 

 '/alles alleen te beheeren, alzoo de verbasterde gemoederen van het geheele land en 

 //de door de kracht van het geld der Engelschen bcdorvene en aan duizenden van 

 * schelmerijen en ongeregeldheden overgegeven inwoners hem aanstonds deden onder- 

 binden, dat hij zoo schielijk geen dienaren zoude bekomen om de belangen van de 

 //Compagnie te kunnen vertrouwen. " 



Hij had dus aan den kapitein der Chinezen het genot dier regten gegund, 

 mits alle onkosten voor zijne rekening nemende, voor 1000 rijksds, over het tijdvak 

 van medio Augustus tot ultimo December 1785, terwijl voor het volgende jaar dat 

 middel werd verpacht voor 2000 rijksdaalders. 



De toestand der inlaudsche maatschappij te Padang was allertreurigst geworden. 

 Die plaats eu omstreken was //vol van twistende menschen, verraderlijke moordenaars, 

 //ten eeuemale ontaarde en van ons afgetrokken gemoederen, Voornamelijk hadden de 

 //vele geldsommen, door de Engelschen gedurende hun verblijf telkens gespendeerd 

 «om daarvoor rust en vrede te koopen en hun lijf en leven te bewaren, den inlander 

 //zoo verbasterd , dat ze niet anders deden dan stelen , rooveu , moorden , brandstich- 

 tten en wat voor roekeloosheden anders in den ouden Sumatraan ooit regeren kunnen. 



//De bergvolken en kooplieden, voor hun eigen landslieden aan het strand 

 //bang zijnde, waren de eeuigsten, die naar onze terugkomst verlangden, hoewel er 

 "ook al enkelen onder waren, die aan het waggelen geweest zijn." 



Dit werd voornamelijk toegeschreven aan den door het Engelsche bestuur aan- 

 gestelden panglima of hoofdregent van Padang, Eadja Djohan, die voortdurend uit- 

 bazuinde, dat de Nederlandsche Compagnie niet zou terugkeeren, welk begrip door 

 den tijd meer en meer veld won. 



Hij kon daardoor als een oppermagtig dwingeland te werk gaan. Zijne woning 

 was het algemeene toevlugtsoord van moordenaars, waaruit hij zich een lijfwacht had 

 gevormd, welke hij tot liet uitvoeren van aDerhande schelmstukken bezigde. 



Zijne geweldenarijen waren zoo verregaand, dat de volken der XIII Kota's, in 

 de bovenlanden, weigerden naar Padang ten handel te komen, zoolang hij niet zou 

 zijn ontslagen. 



Zijn voornaamste handlanger was zijn oudste broeder, Si üoekoeroe galar 

 Maharadja Besar. 



