— 29 — 



hoofden, terwijl ook menig christenkind gestolen en als slaaf naar de bovenlanden 

 ouden werd f 1 ]. 



Deze stand van zaken schijnt ontstaan te zijn gedurende den tijd, dat de 

 Engelscheu Padaug hebben verlaten. Hun eerste gezaghebber was de heer Christie, 

 die in 1783 werd vervangen door den heer Millard. 



Volgens JBegi?i en Voortgang van onzen /tamlel en bezittingen op Sumatras 

 Westkust, opgenomen in het Tijdschrift voor Nederlaudsch Iudië , negende jaargang, 

 vierde deel , en J)e Vestiging der Nederlanders ter Westkust van Sumatra in deel V 

 van het Tijdschrift voor Indische Taal- Land- en volkenkunde , hebben de Engelscheu 

 in 1784 Padaug en de burgerij aau hun lot overgelaten, met medenemiug van alles, 

 wat maar eenigszins tot huune verdediging zou hebben kuunen dienen. 



De burgers Zacharias Basteusz, Boudewijns en P. Oland namen, met den pang- 

 lima en de paughoeloe's in rapat vergaderd , het gezag op zich , maar moesten zich 

 natuurlijk geheel uaar den wil der inlanders schikken. 



Waar de ongelukkige Europeanen al aan onderworpen waren , verhalen de 

 genoemde Tijdschriften in de volgende woorden : 



//Eu werkelijk, in dien tijd, toeu de Eugelschen de christen bewoners van Pa- 

 //dang zouder eenige middelen van tegenweer aan hun eigen lot hadden overgelaten, 

 //vatte een binneulandsch priester, genaamd Toeankoe Aphier ( 2 ) , het voornemen op, 

 //om al die verlatenen tot het Islamismus te bekeeren en bij weigering door geweld 

 //daartoe te dwingen. 



//Hij kwam ten dien einde met 3 a 4 duizend bergbewoners in de nabijheid 

 //van Padang. Maar de christen bevolking, wie geen auder middel overbleef om dit 

 //lot voor te komen, dan eene eensgezinde zelfverdediging, sloeg de handen ineen 

 //en riep de hulp in van eenige daar gevestigde en ten handel zijnde Chinezeu, die 

 //eenige kleine stukken geschut in hun bezit hadden. Deze leende men , en plantte 

 //dezelven op vlugtig opgeworpen batterijen, die op deu oudeu bazaar achter het 

 //oude fort waren aangelegd en van waar de bekeerder komen moest. Hij werd er 

 //nu zoo hartelijk ontvangen , dat hem de lust tot bekeeren in eens verging en zij 

 //weldra met bebloede koppen de vlugt namen. Te gelijker tijd vertoonden zich aan 

 //den zeekant een dertigtal Atjinsche vaartuigen , die eene landiug wilden beproeven 

 //om gemelden priester iu zijn doel behulpzaam te zijn, doch de burgers, de handen 

 //aan den wal ruimer gekregen hebbende, bemanden onderling eene kleine Chinesche 

 //brik en een wangkang, en staken daarmede in zee, ontmoetende de vijandelijk 

 //gezinde praauwen in de nabijheid van Poeloe Saoe, ongeveer l / 2 mijl van Padaug. 



(') Wij hebben niet gevonden, hoe groot toenmaals het aantal christeu burgers tu 1'adang was, doch het 

 moet gering zijn geweest, daar hun aantal, in 1790, toen er weder orde en regel was teruggekeerd, bestond 

 uit 33 mannen, 44 vrouwen, 38 jongens en 69 meisjes. 



Onder hen vinden wij genoemd de volgenden, wier afstammeliugeu thans nog oj> Suuiatra's Westkaei 

 bestaan: van Moschcl, Loudt, Alexander, Krijgsman, Lantrehr, Theuvenet , Wijshijer, van Daalen, ren Lier. 



(') Deze zonderlinge naam zal misschien moeten luiden: » Ariër." 



