— 31 — 



"Weinige dagen daarna werd de versterking door eene van Padang gezonden 

 magt hernomen, na een scherp gevecht, waarbij 23 Atjehcrs omkwamen en 27 gevan- 

 gen genomen werden ('j. 



De Priamansche regenten waren desniettemin door deze gebeurtenissen zoo 

 verslagen, dat zij verzochten zich aan de Atjehers te mogen onderwerpen, indien de 

 Compagnie hen niet afdoende tegen hen kon beschermen, waarom de heer von Erath 

 besloot nog eenige Boegine/.en in dienst te nemen , zoodat het garnizoen van Priaman 

 werd gebragt op 20 man, terwijl ook nog een paughoeloe met 30 Maleijers werd 

 aangewezen om op de plaats wacht te houden en //den Koning in het bestuur van het 

 //land te assisteren'' 1 . 



Ook om de Zuid van Padang was het alles behalve rustig en geregeld. 



Gedurende de afwezigheid van het bestuur der Nederlandsche O. I. Compagnie 

 was het district Silida door het volk van Bajang en Batang Kapas ten eenemale 

 verwoest, en ook die twee laatstgenoemde landschappen waren onderling zoodanig in 

 twist geraakt, dat gedurende drie jaren de landbouw geheel had stil gestaan. 



De hoofden , die dezen ongel ukkigen toestand wenschten te doen ophouden , 

 wendden zich onmiddelijk na het weder bezetten van Padang tot het nieuw opgetre- 

 den bestuur en beloofden de peperkultuur te zullen doen herleven, mits dat weder 

 een resident op Poeloe Tjinko werd geplaatst. 



Aan dit verlangen werd voldaau door de zending van den boekhouder «Johan 

 Frederik Zugel, wien een Europeesch korporaal, vier Boegische soldaten en vier 

 slaven werden medegegeven. 



Hij bevond , dat de Eugelschen het etablissement op Poeloe Tjinko grooteudeels 

 hadden vernield, zoodat hij en zijne onderhoorigen bamboezen hutten tot hunne 

 huisvesting moesten opslaan. 



Uit vrees, dat ook Poeloe Tjinko, evenals Priaman, door de Atjehers zou 

 worden afgeloopcn, zond de "Regering nog vier Europesche militairen naar die plaats. 



Het bestuur van Padang had ook verzocht om ter beteugeling van de Atjehers 

 ter beschikking te hebben twee kleine, wel bewapende vaartuigen, maar de Regering 

 had dit afgewezen, als zijnde niet genegen //merkelijke ongelden ter versterking te 



(') In A Collection of Plans of Ports in the East Indias, door A. Dalrymple, 3e uitgaaf, 1787, wordt het 

 fort te Priaman, zooals het zich in 1762 hevond, beschreven, als volgt: "Dit fort is een vierkant van onge- 

 veer 60 yard langs elke zijde. De wallen zijn pallisaden van kleine kokosboomcu. Het ligt op N. Z. O. en 

 »W. Aan elke hoek is een vierkant bastion, van ongeveer 14 of 16 voet langs elke zijde. Op de beide 

 "oostehjken zijn 9 bronzen stukken (een-ponders) ; 5 daarvan zijn op volpaarden en 4 op draaibeugels in houten 

 •poldeds. Zij zijn, naar het voorkomen, in de laatste jaren niet gebruikt. In het midden van het fort zijn 

 «de sporen van een huis van metselsteen, ongeveer 30 voet lang en 20 breed, hetwelk de Hollander zeide, 

 "dat twee jaren geleden door een ongeluk was afgebrand. Om het fort is eene drooge gracht, van boven 10 of 

 »12 voet breed en ongeveer 8 voet diep, met overvloed van kreupelhout, gras en riet, zoodat het moeijclijk 

 »is te zien, dat er eene gracht bestaat. Er is slechts één Europeaan (de kommandant) en 20 Boegische soldaten 

 «Het kmidmagazijn is in het midden van het fort, 12 treden beneden den grond." De koinniandant en de 

 soldaten bewoonden een klein huis van kadjang-matten in het midden van het fort. 



