— 42 — 



Padang, zonder nadeel voor de Compagnie, zou kunnen gaande houden, //te meer 

 //Padang in zich zelf van eeuig nut voor de Compagnie kan zijn en om politieke 

 //redenen kan aangehouden worden, indien zulks buiten prejudice der Compagnie kan 

 //geschieden. " 



Deze brief kruiste dien van de Heeren Zeventienen van 26 November 1792, 

 waarbij aan de Hooge Regering het ongenoegen van Heeren Meesters werd betuigd, 

 omdat zij nog tot geen bepaald besluit gekomen was ten opzigte van de reductie van 

 Padang, waarop reeds in sterke bewoordingen was aangedrongen bij hunne brieven 

 van 20 December 1787, 11 December 1790 en 7 December 1791. 



De Heeren vertrouwden echter, dat eindelijk door Heeren Kommissarissen 

 Generaal zou worden vastgesteld, wat in deze overeenkomstig het belang en den toe- 

 stand van de Maatschappij behoorde te worden gedaan. 



Het is ons niet gebleken, dat in de jaren 1792 of 93 door de Hooge Re- 

 gering of door de Kommissarissen Generaal , die in November van laatstgenoemd 

 jaar waren aangekomen, eenige nadere maatregelen omtrent Sumatra's Westkust zijn 

 genomen. 



De aanleiding tot liet aarzelen van de Regering om definitief te adviseren tot 

 het opheffen van het etablissement te Padang , evenals het talmen van Heeren XVII en 

 met daaromtrent eene finale beschikking te nemen, zal wel voor een groot gedeelte zijn 

 gelegen geweest in de krachtige vertoogen, welke von Erath voortdurend daartegen 

 inbragt. 



Zooals hier voren reeds is gebleken, wanhoopte hij niet aan het later te verkrijgen 

 financieel voordeel; tevens verdedigde hij met alle kracht de belangen der burgerij. 



Op roerende wijze kwam von Erath in zijne brieven aan de Regering op voor 

 de belangen der burgers. 



In zijne Consideratien van 22 December 1789 schreef hij het volgende: 



//De algemeene stem van Padang, bezaaid en krielende met het Nederlandsch 

 //christen bloed , wendt zich thans in deze kermende tot U Hoog Edelhedens hooge 

 //barmhartigheid, dat het Hoogst dezelven gunstig behage een oog van ontferming op 

 "hen te werpen en het harte der gerespecteerde Heeren Meesters te vermurwen, dat 

 //zij hen als ongelukkige nazaten, wier voorouders uit hun schoten gesproten zijn, 

 //niet van zich afschuiven of verstoten mogen. 



//Het blood der onmondige christen kinderen schreeuwt tot U Hoog Edellieden 

 //om medelijden ; het ijst , wanneer het bedenkt, hoe barbaarsch onder het kort bestier 

 //van eenen vreemden meester hunne vaderen gedeeltelijk van hen afgescheurd, vervoerd , 

 //ontroofd , verkocht , vermoord of door honger ten grave en allemaal in de uiterste 

 //armoede en ongelukken gebragt werden. 



//Zoo oud als jong vindt zich thans onder de milde regering van zijne lands- 

 //vaderen weer herleven ; getroost zich , onder een nog aanhoudende drukkende armoe- 

 //de, een ieder zijn wijnstok weer te planten; eene aangename kalmte en rust doet 

 "hen langzamerhand alle geleden ongelukken vergeten; zij vleijen zich, dat zij, onder 



