— 60 — 



De heer Chassé , eenige der vlugtende soldaten door de rivier ziende waden, 

 trachtte hen te verzamelen en liet hun nieuwe patronen geven , daar de hunne nat 

 geworden waren , maar het mogt hem niet gelukken hen bij een te houden. De el- 

 lendelingen maakten zich naar alle kanten uit de voeten. 



Van de Compagnies dienaren en de burgers, die de magazijnen en de woningen 

 der ingezetenen bewaakten , kon tot het keeren van den vijand geen partij worden 

 getrokken, want zij konden hunne posten niet verlaten, daar alsdan Padang door de 

 zamengeschoolde berg-maleijers en andere vagebonden weldra zou zijn uitgeplunderd en 

 in brand gestoken. 



Zelfs kon Chassé niet een gedeelte van hen daartoe afzonderen en vervangen 

 door Chinezen , zooals hij wilden beproeven , want alle Chinezen , met hunnen kapitein 

 aan het hoofd , waren , op het hooren van het eerste schieten der Franschen , naar de 

 omliggende rijstvelden en kampongs gevlugt. 



Ook van de Maleijers kon het opperhoofd niet de geringste hulp krijgen. De 

 panglima Radja di Ilir had zich met een hoop volk veilig beschut opgesteld achter de 

 woningen aan de rivier-zijde, maar geen aandrang mogt baten om een hunner te be- 

 wegen ergens hulp te bieden. Een hunner zelfs trachtte den heer Chassé, die den 

 panglima tot handelen wilde aansporen , van achteren een lanssteek toe te brengen. 

 Gelukkig werd de lans opgevangen door den ordonnans van het Opperhoofd , die ligt 

 gewond werd. 



Vergezeld van eenige zijner slaven keerde de heer Chassé troosteloos naar den 

 rivier-oever terug. De Franschen waren reeds tot den Zuider oever doorgedrongen en 

 werden alleen nog in het overtrekken der rivier belemmerd door eenige Boeginesche 

 soldaten , die, gedekt door klapperboomen , op hen vuurden. 



Dadelijk liet Chassé drie stukjes van 3pond aanvoeren om de Boegi's te steunen 

 en den Franschen den overtogt te betwisten , maar tot zijn schrik vernam hij toen , 

 dat de voorraad buskruid tot op ongeveer 300 pond was verminderd , en dat ook de 

 Boeginesche soldaten zich van den rivier-kant verwijderden. 



Aldus geheel weerloos zijnde en niemand hebbende om de verdediging voort te 

 zetten , terwijl de vijand , 450 man, //eer meer dan min" sterk , reeds de rivier was 

 o vergetrokken en eene batterij genomen had , was het voor Chassé in der daad eene 

 uitkomst , dat hem door den Franschen bevelhebber La Garce (Le Même was aan boord 

 gebleven) de majoor Magarin werd gezonden met voorstel om te capituleren. 



Dit werd aangenomen en, de capitulatie in schrift gebragt zijnde, werd Padang 

 door de Franschen bezet , die hunne verwondering betuigden , dat zij , behalve den 

 zieken vaandrig Mercklein en een ordonnans , geen enkel militair aantroffen. 



Het verlies der Franschen bedroeg ruim 50 dooden en gekwetsten, meest ver- 

 kregen bij het debarkement. Dat der onzen bedroeg 9 Europesche, 1 papangerenlO 

 Boeginesche militairen, benevens 3 Compagnies slaven [ 1 ). Van de Europeanen waren 

 eenigen , bij den eersten aanval, tot den vijand overgeloopen. 



( ] ) Hoeveel onzerzijds gesneuveld zijn, blijkt niet. 



